Seizoen 2004-2005: heren 2

De spelers:   De meetrainers:  
05 Paul Aris 16 Jeroen Oud Job Hendriks  
06 Robert Tepaske 22 Dennis Maas Erik Hoffman  
07 Pepijn Stel 30 Jasper Aalders Gert de Rover  
08 Koos Twiest 31 Bart Res    
09 Onno Abbes 32 Robert-Jan Derwig De supporter:  
10 Harald Kolkman 33 Rob Kiebert Steven Schrijver  
11 Jeroen Hoffman      

De bijnamen: de Spicht, de Slachter, Red slut from hell, Dunkin' H, de Walvis, Julius Flatshot, de Dokter, de Hobbit, Frodo, drs. P, Kooooooos, Eros, Grover, Twiest The Beast, anymore anyone anywhere anyhow?

De partijtjes:

  KTC 2 Mapleleaves 1 Guardians 3 Flashing 2 Challengers 4 Racing 4 Racing 5 O.G. 3 Spaarndam 2 Axion 1 Akrides 5
Uit o o x o x o o x o x o
Thuis x x x o x o x x x x o
[x=winst, o=verlies, -=niet gespeeld]

Voor seizoen 2003-2004: hier!

December 2004: de foto

Staand RK, PA, JH, KT, RT, HK, RJD; gehurkt OA, BR, PS, DM; niet op de foto: JO, JA

Zaterdag 23-04-2005 17:30 Heiloo uit, 83-52 verloren
Laatste pot van het seizoen, warrige opkomst (zet mij alvast maar op het sheet, ik ben er op zeker, dat soort toestanden) en dat uit naar de bovenste. Toch hadden we snode plannen, net als Flashing en (en dat was jammer) de arbitrage.

Kwart 1: Flashing zet met een full court press (8 man op de bank) tegen een dan nog dunbevolkt Sea Devils het spel op de wagen. Tactisch hebben we antwoorden, de uitvoering moet nog aangescherpt maar daar verwachten we bij Heren 2 in het eerste kwart nog geen wonderen van. 4 seconden voor het eind van Q1 staan we inmiddels 12 punten achter, maar van paniek is geen enkele sprake. J Oud legt aan voor een 3tje en wordt gehakt. 3 vrije worpjes, raak, Flashing baalt gooit de bal weg en via Derwig (met nog 1 seconde) naar Koos. Koos gooit vanuit down town een 3 punter die anderhalve minuut onderweg is maar los is in de buzzer.

We zitten weer in de wedstrijd en gaan in Q2 over Flashing heen, voor even. Flashing is een goed team, maar we kunnen deze pot spannend maken. Arbiter grijpt in: buitenspel voor 17 van geel, zijkant blauw. U kunt zich onze verwarring voorstellen, we hebben al geen nummer 17 en over buitenspel moeten we het nog maar eens hebben.

356 jaar basketbalervaring in de verwarring. Doordringen wordt lopen zonder bal van de verdediger, een bloedende knie is een schwalbe en stilstaan in de verdediging wordt als directe provocatie van de leiding gezien.

Het werd zelfs Aris te machtig allemaal.

Onder deze merkwaardige toepassing van het recht kwamen Heren 2 er niet meer aan toe een spannende pot te organiseren. Flashing: mannen gefeliciteerd en ook nog van harte, maar dit hebben jullie niet nodig.

Als we punten voor een panna zouden krijgen hadden we nog in de buurt gekomen, overigens....

Een zure Julius Fouled Out Flatshot.

Zaterdag 16-04-2005 19:15 Spaarndam uit, 66-42 verloren
Vijf centers en een forward die eigenlijk graag wil centeren, dat kon mooi worden, dachten we nog. Lekker zone staan, maar ja dan komen de drietjes van de tegenstander wel erg gemakkelijk.. Voorop was het niet te belopen voor de grote mannen.

In de tweede helft (ja dat gaat snel, zo'n verslagje) kregen we versterking van de Dokter. Dit hielp, een kleine opleving was daar maar toen bleek het veld opeens inderdaad super-sized, en onze conditie niet. Uitgezonderd de paar gewoonlijke irritaties bleven we eigenlijk behoorlijk vrolijk onder het beeld van de naderende nederlaag.

Vanwege deze hoge acceptatiegraad van het verlies kwam niemand meer toe aan een of meer gedachten betreffende een taktiekwisseling, hier kwamen we later pas achter. Blijkbaar was het goed zo, en dan, ah toe nog één wedstrijd dan!

Zaterdag 09-04-2005 19:30 Onze Gezellen 3 thuis, 76-74 gewonnen
Nog drie wedstrijden te gaan en een einde-seizoens gevoel is merkbaar? Feit is dat de voorbereiding nogal speels was, zo ook de eerste helft. Slechts een enkeling was echt scherp, hetgeen leidde tot een onvermijdelijke achterstand en een zware knieblessure van KT, die echter in het vierde kwart weer spontaan genezen was. De tegenstander was lucky een schoot feilloos, niets aan te doen.

We stonden 27-43 achter, nu geen gezeur meer, het was tijd voor actie.

Het derde kwart, zoals zo vaak weer het derde kwart, ging erg goed, met speciale aandacht voor JO die het welletjes vond en zeven op acht (of zeven) raakte. Dat deed de tegenstander pijn, ze werden not-so-lucky en misten alles. Nog even de RJD, de RT en de OA er overheen en daar gingen ze, twee punten verschil vonden we meer dan zat.

De scores: JO 35; RJD 17; RT 10, OA 8, PS 4, HK 2.

Zaterdag 02-04-2005 18:30 KTC 2 uit 55-53 verloren
Een man, een bal, twee punten achter, vijf seconden te gaan, een meter achter de driepuntslijn, shoot-shoot wordt er geroepen en daar ging ie dan.

De knieen bogen, het lichaam zakte. De ogen richtten zich, het vizier op scherp. De handen gingen omhoog, de bal stevig vast maar niet te. De knieen weer strekken, de buik iets ingehouden, het lichaam in rustige beweging één met het schot. De bal los. Ja daar, door de lucht! Iedereen ziet het, de vloer is stil. Tegen het bord, eerst, dan de ring, de ring, de ring, en weg!

Zaterdag 19-03-2005 21:00 Akrides 5 thuis, 52-61 verloren
Grote mannen, die IJmuidenaren. We hadden nog wel een kleine kans maar na een uiterste poging ging het toch niet meer.

Zaterdag 05-03-2005 21:00 Challengers 4 thuis, 76-39 gewonnen
Na vorige week de eennaonderste te hebben ontmoet, was het deze week de beurt aan de metnulpunteneneenwaardeloosdoelsaldolaatste van onze poule. Het zure pijpje dat ik ze in een eerder verslag had beloofd hebben ze gekregen met andere woorden. De mannen Challengers hebben een beetje een botversplinterend soort mandjebal geleerd, waar je voor 3 scheidsen nog een drukke avond mee kan organiseren.

Wij hadden 1 scheids die geen drukte wenste.

Anticiperend op schaarste hadden we Jopperse gevraagd een balletje mee te gooien, verder konden we terugvallen op de usual suspects: JOud (hulde voor de opkomst), Dr BoB, PAris (halve kracht), Flatmetofzondershot, de Slet (ik ga niet spelen), Tweast de Beast en de Spicht. De Potvis zat tandenknarsend thuis voor een stukje quality time met zijn betere helft.

Dr BoB was waarschijnlijk op 1 van zijn eigen spuiten gaan zitten, die was niet vooruit te branden. Hij was niet alleen: na 5 minuten stond het 2- 2. Met 16-10 kwamen we door na het eerste kwart. JOud: "Als ze er steeds ingaan, blijf ik maar schieten" (aan ons tactisch inzicht ligt het niet). Ook PAris hield ons op de weg met nuttige flapjes.

Het tweede kwart werd nog een beetje grimmig. Voor een goedbedoelende basketballer was het binnen de lijnen ook niet helemaal pluis omdat de Challengers zich tot het (aller-) uiterste bleven verzetten tegen een vernedering. De scheids wenste nog steeds geen drukte aan zijn hoofd.

We bereikten de rust met een stand van rond de 35-20. Pa Aris gaf aan de eer aan de anderen te laten wegens iets met zijn spareribs, zodoende werd de Slet uit zijn trainingstenue gehezen. Hadden we maar geluisterd naar de man toen ie zei dat ie niet ging spelen.

Rustig doorwisselend bereikten we toch weer een state of business as usual. Tweast stond met veel misbaar en een paar tegenstanders aan zijn arm reboundjes te plukken. Spicht trok foutjes en Oud bleef flappen. Beetje vreemd alleen was het gedrag van Juul: we weten allemaal dat je hem niet blijer kan maken dan met een centerpositie. Waarom gaat die gek dan opeens centermoves maken en ballen erin gooien?

Volgende keer weer lekker centeren Jules, je hebt het verdiend.

De scores dan maar, JO 22, BR 19 (en 45 rebounds en 18 assists), JoP 6, PA 6, TP 8, PS 4, JH 4, KT 8.

Oja, volgend jaar worden gesponsord door de opbrengsten van de zegeltjes die de Spicht vroeger bij de Walra heeft verzameld ..., of zo. Verder gaan we een dag in mei kleur geven door een ongetwijfeld vriendschappelijke krachtmeting tussen H1 en H2. Toen moesten we echt naar huis.

Een anonieme waarnemer.

Zaterdag 26-02-2005 1700 ABC Axion 1 uit, 47-69 gewonnen
Na een strak gecoordineerde heenreis, met 120 over een zandpad, kwamen de diverse leden van Heren 2 tesamen in Akersloot voor een welverdiende rustige avond tegen Axskskmerischootje. Je weet echt nooit wat er aan manschappen op komt dagen en in welke staat, maar tot nu toe is het over het algemeen voldoende. Deze keer waren we met een man of 8 a 9.

Door een uitdehandlopende kraker van een wedstrijd voor ons, hadden we lekker de tijd om ons warm te lopen, wat uw scribent (en naar ik meen ook anderen) nog bijna fataal werd. Hevig transpirerend begon een afvaardiging van onze uitgekiende selectie aan de executie van Akersloot. Coach Hoff had een plan en dat is ook altijd geruststellend.

Wat het plan ook was - we zullen het fijne er wel nooit van weten, de break velde de tegenstander. Elke bal die een gele in zijn handen kreeg werd naar voren geslingerd en doelmatig afgerond door JOud. Met een afdoende voorsprong konden we ons in het derde kwart ook weer gaan bezig houden met de kern van de zaak: babbelen en teuten.

Maar wat we ook bedachten, deden en vooral lieten, we kwamen niet in de problemen zolang we de bal maar op gezette tijden naar voren bleven slingeren. Echt blij wordt je niet van dit soort potjes, de winst was wel een belangrijke aangezien we in een latere fase van de avond onze tegenstanders weer aan een barretje tegenkwamen.

Dat praat toch net effe makkelijker.

Scores? Ja we hebben ook gescored, JOud weer veel vooral.

Julius Slingershot

Zaterdag 19-02-2005 1900 Mapleleaves 1 thuis, 59-53 gewonnen
Met een stand van 0 puntjes uit 3 laatste ontmoetingen met onze tegenstanders hadden Gents Due weer eens een uitdaging aan de hand, zaterdag in de Flowers ArenA. Dat leek een aantal van ons te machtig - TP simuleerde een vakantie, de Spicht was aan het inzingen voor een 250-jarig huwelijk, Frodo had zich verschanst op het dak van hal en P(a)Arish besloot zijn rentree met 3 daagjes uit te stellen.

Van je vrienden moet je het hebben, zeker als iedereen zich in de aftermath toch weer vader van dit succes waant (u raadt het al).

Potjes tegen de Mapleleaves, want daar hebben we het over, vallen op doordat er altijd nog een wedstrijdje in het wedstrijdje gaande is. RJD ziet nog maar 1 kritische succesfactor: 5 peetjes voor nummer 20 van de tegenstander voordat hij ook (altijd) voortijdig definitief de bank opzoekt. Dat was deze keer niet anders, het duel tussen 2 heren die woedend in hun vet zijn opgesloten (S. Carmiggelt) is altijd prominent maar nooit beslissend.

Wat dan wel, hoor ik u denken. Ik kan een paar dingen noemen en zal mezelf niet vergeten. Pa Aris had eerdere adviezen over klimrekken en spinnewebben ter harte genomen en coachte nu op de fundamentals: hou je bek, schiet met een boogje, stop met dribbelen. Dat zijn aanwijzingen waar we in principe iets mee zouden kunnen. Flatshot op zijn beurt voelde zich lucky en schoot 125% in het eerste kwart waarmee de gelen toen even in het spoor bleven. (Na discussies over boogjes was dat ook meteen over).

Onze echte helden waren echter overal, O Abuis kwam briesend, niezend en stinkend naar de levertraan in Q3 orde op zaken stellen. Het mocht een brilletje kosten die avond. Nuttige puntjes en zeer nuttig verdedigend, het was weer boven de maat. Twiest de Beast had een redelijk gemotiveerd gemoed, dan heb je ook weer wat onder de borden te melden. Bij Hoffman leek van de kant gezien het meeste wel te mislukken, maar naar zijn eigen telling had ie toch vingt points (wat ik afrond op 20).

Over JOud kun je altijd lovende woorden tiepen, zie daarvoor het verslag van vorige en volgende weken. Kieb was weer eens het slot op onze achterdeur. Verdedigend rebounden wordt door te weinigen van ons zo serieus genomen.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we niet echt in de problemen zijn geweest, voor zover we konden beoordelen. 59-53 klink net zo gerustellend als het was. Voor de scheids die wel kwam opdagen nog eenmaal troelala overigens - wij hopen dat ie de komende lente de slaap weer kan vatten, de man had geen makkelijk taak.

In de bar keuvelde we gezellig na met onze toptalenten van Heren 1, het gaat er binnenkort toch echt van komen, te beginnen met een dunk-uit-stand-wedstrijd tussen Koos en Huis.

Julius F.

Zaterdag 05-02-2005 2100 Alkm. Guardians 3 thuis, 62-50 gewonnen
The Guardians kwamen met wraakgevoelens naar die Blumen, als titelkandidaat thuis door de gele brigade op 38 puntjes gehouden worden (16 januari), dat doet pijn. Mannen 2 van de gelen hadden echter een deukje uit Beverwijk weg te werken: grimmig sfeertje. De arbitrage liep nog na te zwijmelen van honderd-en-nog-wat-puntjes in hun eigen potje en had de regels niet helemaal meer paraat. Grimmig sfeertje + zwijmelende arbitrage = sauve qui peut, en kijk niet op een kleuntje links of rechts.

P. Aris deed de regie, hij is herstellende van een besmettelijk zweepslagvirus dat door onze selectie waart. Dat virus doet ook iets met je hoofd – het wisselbeleid was onnavolgbaar. Goed gedaan Spicht, kom er maar uit. De slet loopt als een zombie over het veld (38 minuten gespeeld). Flatshot legt aan voor weer een vlakke slingerworp: TIME OUT! In die time-outs werden we ook nog eens bediend met een speluitleg aan de hand van een tekening met een klimrek en een paar spinnewebben.

Dan wordt het tijd voor helden:
Frodo D pakt grijnzend 4 peetjes in 14 seconden op een heerschap dat dacht drivetjes te gaan maken. O Abbuis (als je maar van mijn gebit afblijft) stond succesvol een meneer van 2.02 weg te douwen. De Walvis verkende het ondergoed van zijn directe tegenstander. Doctor BoB staat in principe altijd overal in de weg, wat verdedigend in elk geval waardevol is. Hoffman incasseerde, incasseerde en incasseerde nog maar eens, zonder te wijken. Als de schootjes dan vallen wordt het voor veel tegenstanders lastig. Joud onderscheidde zich wederom: 24 op meer dan 50 %, RJD 13 waaronder 3 vrij cruciale drietjes, JH 10 inside, TP 10, OA 4, PS 1 (is 62 en Alkmaar kwam tot 50).

Een blik op de stand leert dat we er weer geen kloot mee opgeschoten zijn, ik vind dit een rare poule.

Julius Flat(TIME OUT)weergeenshot.

Zaterdag 29-01-2005 1900 Rac. Beverwijk 4 uit, 37-51 verloren
Heren Dos stond in de sport - en recreatiecomplex Duh Wallevisch voor de schone taak een kleine verstoethaspeling aan het begin van het seizoen recht te zetten. Tegen de mannen van Racing 4 hadden we in een thuisvertoning een goed deel van onze aanhang tegen ons in het harnas gejaagd met afzichtelijk spel en een hoop gezeur op het veld.

Gelukkig was onze aanhang niet meegereisd naar Beuverwijk.

In het eerste kwart kwamen we niet slecht door, Racing 4 is geen wonderteam. Des te ergelijker was het dat ze toch stukje bij beetje wegliepen. Eigenlijk elk kwart een paar puntjes.

Analyse? We misten de rust van Pa Aris, dat sowieso. Derwig stond ballen uit te delen als Sinterklaas in zijn hoogtijdagen, meestal aan verbaasde leden van Racing. Lay-upjes waren te moeilijk gedurende 2 kwarten. Er kwam geen structuur en rust in de aanval - geen ruimte en meestal geen schot.

De arbitrage mag niet onvermeld blijven - het is geen reden, maar als de bank zin krijg in een T.... (we hebben het maar niet gedaan).

In de tweede helft richtten sommigen zich op, JO stond goed in de D, OA was prettig irritant (prettig voor de gelen) en samen schoten zij de helft van onze productie. Het bleek te weinig.

Illustratief was het feit dat we onze afvaart naar huis niet eens meer gecoordineerd kregen. De Bloemen binnendruppelend konden we luisteren naar HK die lekker gespeeld had. Dat hebben wij weer.

Gelukkig stond Cees [Paula, red] weer lekker te koken en hadden we nog wat andere dingen om over te lullen.

Juul Flatzondershot.

Zaterdag 22-01-2005 1900 Rac. Beverwijk 5 thuis, 61-49 gewonnen
De koploper kwam op bezoek bij Heren 2 en uw matadoren waren er verbazingwekkend klaar voor. Ondanks dat Flatshot zijn inbreng tegen de Alkmaar Guardians had moeten bekopen met een paar blessures en onze scherpschutter Oud afzegde wegens zijn onverwachte plek in de halve finale van de Open Alkmaarse Kampioenschappen Kloothommelen, stond er weer een team. Dennis M had reeds eerder met een onsmakelijk mailtje duidelijk gemaakt dat we geen beroep zouden konden doen op zijn talenten.

In de aanloop werd duidelijk dat de mannen van Racing vanuit een zonetje naar het afstandsschot zouden gaan zoeken, de timide gelegenheidscoach stelde daar een stieve man-to-man met de nodige snelheid voorin en de nodige robuustheid achterin tegenover. Twiest de Beast is in principe altijd geblesseerd en kreeg anderhalf kwartje om zich op te laden voor het beslissende duel met de center van Racing. Kiep, Kieppie en Kiep en Onno A begonnen gezellig naast Twiest.

TP, RJD, PA (robuustheid achterin), PS (de snelheid voorin) en JH (je moet toch wat als coach) beginnen, de ballen vallen moeilijk maar TP trekt ons vlot met een paar goeie jumpertjes, JH begrijpt het in ene ook weer en anderen volgen als vanzelf. Het gaat gelijk op, Racing speelt handig maar zit niet echt in de wedstrijd.

Het tweede kwart start met een kleine defensieve switch die een van de angels uit de aanval van Racing haalt. Als na 5 minuten Twiest de Beast volledig gecharged de arena betreedt, beginnen de problemen voor Racing pas goed. Hoe ie het doet, doet ie het maar Racing moet op zoek naar hun lenzen, hun lopende blocks worden onder de voet gelopen en waar zij gaan ontmoeten ze geel. Of het allemaal helemaal reglementair verliep kon uw correspondent lastig beoordelen.

Het derde kwart raken de gelen ook even aangestoken door het teutvirus, maar in 2 time-outs lukt het de technische leiding iedereen duidelijk te maken dat we het babbelen aan de tegenstander moeten over laten. Racing rondt geen aanval meer af met een schot en dan voldoet een 25 a 30 % schotpercentage prima.

Vierde kwart stond in het teken van het consolideren van een relatief krappe marge. Pas laat werd de rust hervonden in de aanval die het mogelijk maakte om met een geruststellende 13 puntjes te gaan douchen.

Julius F.

Zondag 16-01-2005 1630 Alkm. Guardians 3 uit, 38-51 gewonnen
H2 zag, kwam en overwon… 

In de prachtige ambiance van de Alkmaarse tegenstander moest deze titanenwedstrijd worden gespeeld. Het zou een streekderby moeten worden die zijn weerga niet kent en die alle voorgaande partijen zou doen verbleken.

Vanaf het allereerste fluitsignaal heerste er opperste concentratie en had de winterstop geenszins invloed gehad op ons geestelijk gestel; sterker nog… de mate van het toegenomen cholesterol gehalte en het overgewicht zijn op een respectabel niveau blijven hangen.

 Sommige leden van het team hebben zelfs de vrije tijd ter hand genomen om op trainingsstage te gaan in het allerheilige land de US- of A om hun persoonlijke basketballkwaliteiten te doen stijgen; uiteraard leverde deze actie direct resultaat op want onze big B scoorde maarliefst 6 pnt (en zit daarmee direct 20% boven zijn gem.)

 Het verloop van de wedstrijd:

  • 1e kwart 10 – 12 voorsprong even de tegenstander besnuffelen en hem in de waan laten van een mogelijke winst. Dank je wel K. voor de prettige bijdrage zonder bitje; zo hebben ze angst voor je en niet grommend
  • 2e kwart   2 -  13 K1 first down; er werd overgaan tot de slacht; subliem samenspel in eenvoudige actie. Heerlijk om naar te kijken als het begint te lopen tussen JO, BR(usa), JH, TP en PA
  • 3e kwart  11 – 16 K1 knock-out; definitieve KO wordt gegeven zoals altijd in het derde kwart; tegenstander stond er bij en keek ernaar).(Sorry Koos). Ondanks de sterkste opstelling bleek dit niet voldoende om de beoogde 20 pnt voorsprong te halen. Na even te worden wakker geschut in de T-off na de eerste 5 min. Na deze T-out herstelde H2 op weergaloze wijze; simpele dingen goed doen was hierbij het motto, opgeleukt met af en toe een voor de coach oogstrelend (en tevens ook frustrerend) actie van ofwel JH dan weer JO en niet te vergeten BR.
  • 4e kwart  17 – 10 formaliteitje; valt weinig over te zeggen anders dan – controle, routine en professionaliteit… Toch een min-punt achteraf voor dit 4e kwart; de coach moest en zou zijn stempel op de pot drukken door toch te gaan spelen. Ondanks herhaaldelijk negatief advies van de teamarts heeft bij deze actie wel een knappe score kunnen maken maar heeft vervolgens drie dagen in volledige levenloosheid moeten doorbrengen vanwege de griep.

Puntenoverzicht:
PA 5 pnt,
TP 4 pnt,
PS n.g. (wel een fantastische fotoshoot gemaakt met professionele camera, waar penthouse nog jaloers op zal zijn, eigenlijk 240x gescoord, zie hier),
KT 3 pnt,
OA 1 pnt,
JH 16 pnt (toch wel jammer dat een H1 speler bij ons de topscore heeft; wordt tijd voor een volledige H2 keuze…),
JO 14 pnt (gelukkig hebben we deze betrouwbare speler als alto op JH),
BR 6 pnt (gaat ie volgende week voor een triple-double???),
RK 0 pnt (alleen maar scoren is ook niks…, prima performance helaas geen X-factor is deze game)
RJD 2 pnt (benedenmaats, weinig constructieve bijdrage in de fysieke sloop van de tegenstander – volgende week maar weer op de bank) 

Eind uitslag 38 – 51  

Voor de goede orde : man of the match – n.v.t. (teamwork rules)  

Groetend de time-sharing Coach of this match

.18-12-2004 17:30 19:00 (NB gewijzigd!) Flashing Heiloo 2 thuis, 62-80 verloren
Het was zeker een kwartier voor aanvang. Vertwijfeld stond de basis-vijf te wachten op meer teamgenoten. HK, die al half had afgezegd, liet zich van zijn goede kant zien en kwam toch aangelopen, ondanks een vage nekverknettering. Hier bleef het bij dus, maar liefst zes vrienden moesten het doen tegen de nummer twee, en dit zonder eigen scheids op veld 3, altijd leuk.

Het deerde niet echt, tenminste niet in de eerste drie kwarten. Toen was de pijp leeg, de pepers uitgewerkt en de cafeïne uit het bloed, hetgeen mooi geïllustreerd werd door een 'frontaaltje' tussen PS en HK. Heel mooi jongens, goed gewerkt!

Tijdens de cooling down (if any) kwam de zevende held, letterlijk op sokken, goedgehumeurd aangelopen met 'Joeoehoe, ik beeeeeeeen d'r!'. Top Kooooos, helemaal goed!

De ongecensureerde scores wijzen uit dat JO & RJD altijd wel scoren en HK het toch wel moeilijk had; JO 27; RJD 17; PA 10; RK 6; PS 2.

RS

11-12-2004 19:30 Spaarndam 2 thuis, 47-36 gewonnen
10 mannen met een goed humeur, en een potvis met een iets overgemotiveerd gemoed. Aan Spaarndam ging het niet liggen deze avond, die schoten niet, en anders niet raak. Met de potvis hadden we wel wat te stellen met zijn allen, al was de lezing van betrokkene anders.

Eerste kwart, we beginnen rustig, erg zeer rustig maar geven weinig weg. Mentaal hebben we ze liggen: 13-3 en RTP en PA trekken de kar.

Tweede kwart en we gaan wisselen en wisselen en wisselen, tot ook de coach de draad kluts is. De tegenstander vat iets van moed: 23-17. Het gejammer is ook weer begonnen overigens, aangezwengeld door Koos T die eerst de scheids schoffeert nadat ie een fout meekrijgt (wist ik veel dat die jongen ook nummer 8 had) en daarna hakt naar alles wat beweegt (4 P's in 56.3 seconden). Koos vraagt om een wissel maar krijgt verplicht tijd tot revanche (die ook volgt).

Derde kwart, het gejammer zwelt aan, de potvis, nu niet meer gehinderd door sociale context, schoffelt en tiert door de zaal. Spaardam snapt het ook niet maar je kunt ook door bijna niet te scoren weer gelijk komen.

Begin vierde kwart, en we staan gelijk en dat hebben we helemaal zelf verdient. 34-34: “Do or die time” en RTP grijpt in: 7 puntjes in het vierde kwart, neemt Flatshot in zijn kielzog mee die de met zijn zwaartekracht-ontkennende schottechniek een paar duitjes in het mandje doet. Spaarndam buigt nog maar eens, maar dit had ook zomaar verkeerd kunnen aflopen voor de gelen: 47-36.

“Elke keer als mij realiseerde dat andere mensen dit ook konden zien, schoot ik in een dip” was te beluisteren aan de bar.

De nabespreking levert ons ook inzichten over weekendjes op de Veluwe op, die niet doorgingen: het kan weer alle kanten op in de volgende pot.

RTP: 20, PA 8, RJD: 8, BR: 7, PS: 2, KT: 2. (volgens het sheet, HK!)

Julius Flatshot

04-12-2004 18:00 Onze Gezellen 3 uit, 60-70 gewonnen
1e kwart 11 – 16, 2e kwart 14 – 21, 3e kwart 14 – 9, 4e kwart 21 – 24

EEN DIK VERDIENDE MIDDENMOOTPLEK VOOR DE CHOLESTOROLHOUDENDE VLEESHOMPEN….
MAN van de WEDSTRIJD: H. KOLKMAN – heeft vrienden en familie in extase gebracht op de tribunes van Onze Gezellen, waarbij zoonlief met grote ogen zijn papa en tevens SUPERheld op weergaloze wijze zag scoren…eenmaal!!
Stein: “Als papa deze weer mist wil ik naar huis hoor mam… "
Mama: "Ja, is goed kind lijkt me een goed plan."
Quote van de avond: “Doe mij maar drie vaasjes voor de echte mannen en een “frodo” (= kleintje pils)
Reactie van de hobbit: “Drink op mijn rekening nog maar een pils als jullie terug komen…”

No 5 PA 10 pnt
No 7 PS 0 pnt
No 11 JH 0 pnt coach (niet gespeeld; naar eigen zegge ”was niet nodig, mijn inbreng is toch altijd minimaal ….”
No 10 HK 2 pnt
No 16 JO 23 pnt
No 22 DM 2 pnt
No 31 BR 11 pnt
No 32 RJD 22 pnt

De wallevisch

20-11-2004 21:15 Akrides 5 uit, 57-49 verloren
Akrides 5 had in tegenstelling tot challengers 5 een vrij imposant inloop ritueeltje bedacht. Een beetje dunken, een 3 tje her en der en af en toe een LA Hoopje. Heren dos stond met 2 strandballen in te draaien die met geen mogelijkheid door het ringetje te prutsen waren. De toon was gezet - we moesten het van onze mentale veerkracht gaan hebben.

In het eerste, derde en vierde kwart werkte dat eigenlijk heel prima. De mannen tegenstanders forceerden, konden slecht wennen aan de onconventionele aanpak van uw Heren 2 en liepen achter de feiten aan.

Helaas is met kwart 1, 3 en 4 een wedstrijd niet noodzakelijkerwijs geregeld, en in het tweede kwart hebben we dan ook onze kansen wel een beetje vergooid. 10-12, 34-20, 46-35, 57-49 (KT: ik hou niet van verliezen, ik zat op de bank, het tweede kwart).

Met het gevoel het deze mannen niet te gemakkelijk gemaakt te hebben en wat persoonlijke trainingsopdrachten (HK 1 op 10 vrije worpen, onze 4 centers samen 7 punten) dronken we - Thuis pakken we ze.

Scores met dichterlijke vrijheid opgetekend: RJD 20, RT 14, BR 8, PA 2, KT 2, RK 2, HK 1.

J Flatshot

13-11-2004 19:00 K.T.C. 2 thuis, 59-40 gewonnen
De vooruitzichten waren deze week bepaald niet helder, vrienden van heren twee.. Een echt geblesseerde KT, een halfgeblesseerde HK, een oppasloze RK, een net op tijd komende RT, een RJD met doping in z'n waterfles, en de rest die van het schrijven/fluiten direct koud het veld in moest.

Het eerste kwart besloten we dan ook tot een warmwordpotje, die kennen we nog van de woensdagen. De Kooch was toch niet geheel tevreden en stuurde ons daarom feilloos naar een kleine voorsprong met rust. Het derde kwart deed het hem, lekker warm geworden pieften en paften we, met brullende teamgenoten op de bank. Het vierde was het allang gedaan, de vrolijkheid bereikte iedereen.

Over de vrolijkheid na de wedstrijd kan ik alleen maar zeggen dat het er goed uitzag, ook dat kennen we van de woensdagen!

06-11-2004 20:15 The Challengers 4 uit, 35-81 gewonnen
Uw Heren 2 kwamen in een goedmoedige staat van ontreddering aan in de Fanny Blankers Koen Hal. Omdat onze chauffeurs in de veronderstelling waren dat ze elkaar moesten inhalen omdat de ander de weg niet wist, reden we als ware we een bus bejaarden op weg naar een Duitse kerstmarkt. Aangekomen bleken ze in Hoofddorp "de boel helemaal omgegooid te hebben" (PA) Uw correspondent kon dat niet helemaal bevestigen, maar ontkennen heeft toch geen zin.

Net op tijd waren we binnen om onze opponenten te zien "indraaien". Nou heb ik zelf in Heren 4 gezeten, en weet dus hoe je indraaien ook in de soep kan laten lopen, maar dit tartte elke omschrijving.

Ik kan er een lang verhaal van maken maar met de woorden "35-81" heeft u wel een beeld, dacht ik zo. Er liep er maar eentje tussen die echte ambities had om nog wat te bereiken, en die had na een beenveeg voor RJD, een technische fout en een welgemeend "Rot op, mafkees" naar zijn hoofd, het na het eerste kwart ook wel bekeken.

Deze mannen gaan nog een zuur pijpje roken in onze poule.

JO: 34, (hij weer) RJD 24 (volgens eigen opgave) PA was rustig: 6, BR (Julius Flatshot komt los): 10, DM (ik ben het nou zat, ik wil een wissel.... nu) 3: RK: 0 (ik geloof dat ik een feestje had, gister), PS 4 (gezwind windje in de breaks)

Terug namen wij de polderroute (hebben ze het hier nou ook al omgegooid?) om ons in de derde helft maar eens te gaan bemoeien met de warming-up van Dames 2.

J Flatshot

30-10-2004 19:00 ABC Axion 1 thuis, 64-53
Ja! Daar is ie dan! De eerste winstpartij der walvissen, langverwacht, het moest eens gebeuren! Vijf juichende mannen op de bank, vijf lichtvoetige mannen in het veld, trefzeker en vol vertouwen, wat kan een team nog meer wensen? We kunnen en zullen de eerste drie partijtjes uit het gezamenlijke geheugen wissen. Rest de vraag, was afwezigheid van de coach een factor? Die vraag kan op 6 oktober beantwoord worden, dan staan onze spelersvrienden er weer alleen voor.

23-10-2004 20:15 Alkm.Guardians 3 uit, deze is komen te vervallen

09-10-2004 21:00 Racing Beverwijk 4 thuis, 29-57 verloren
"Slechter dan dit kan niet" en "Ik heb best lekker gespeeld". Zomaar twee willekeurige uitspraken van teamgenoten. Hebben zij wel dezelfde wedstrijd gespeeld? Feit is dat de opmars van heren 2 definitief gestuit is, ons collectieve spel en inzet bestaan niet langer. Nu het goede nieuws: de hangende koppen zullen herrijzen zoals nooit tevoren, wij worden kampioen!

02-10-2004 17:30 Racing Beverwijk 5 uit, 55-36 verloren
De onverwachte promotie heeft geleid tot onverwacht sterke tegenstanders die niet zomaar opzij gaan en zelfs met een laf zonetje onze walvissen met gemak weten te verslaan. En als die schoten niet vallen.. ach laten we verder zwijgen..

11-09-2004 18:30 Mapleleaves 1 uit, 50-43 verloren
Helaas was de revanche van vorig seizoen nabij maar toch behoorlijk ver weg. Om met de woorden van RJD te spreken: "nooit meer fietsen".

Commentaar, suggesties, tekst of foto's voor de heren 2 pagina? Mail de webmaster!