Seizoen 2013-2014: Dames 2

Speelsters Via basketball.nl
Lisette van Baarsen Alle wedstrijden
Darina Castricum (bs d1) Stand
Anouschka Hilferink (bs d1)
Romany Hilferink Historie
Malou Maartens 2011-2012
Loes Muskee 2010-2011
Judith Oreel 2009-2010
Louise Pierneef 2008-2009 (u18m)
Sara Spil (bs d1)
Sandra Verburg-Reijnders (bs d1)
Rona de Water (bs d1)
Trainer/coach: Cees Castricum

Romany, Louise, Cees, Sara, Loes, Lisette, Judith
Malou, Darina, Anouschka, Rona

Verslagen

Het seizoen is voorbij. Dames twee heeft geleerd om in een damespoule te spelen. Het was een leuke poule met maar weinig oudere damesteams. Wij zijn beter geworden maar gezien de potentiele kwaliteiten die er in dit team zitten, zou het nog veel beter moeten. Volgend jaar gaat het moeilijker worden. Judith gaat studeren in het oosten des lands, Darina zal er voorlopig niet bij zijn en Anouschka moet waarschijnlijk het seizoen missen vanwege een zware knieoperatie. Dat betekend dat wij nog maar 6 mensen over hebben. Gelukkig kunnen wij af en toe versterking krijgen van Rona en Jolanda van Dames 1. Het betekend wel dat iedereen haar afspraken goed moet plannen.

Dames, het was mij een genoegen jullie te trainen en te coachen. Nu nog een paar weken trainen en in de maand mei nog wat mix-wedstrijdjes op het mei-basketbal-event.

12 april – “Spuyt elf doet Sea Devils beven”

Spuyt, een dames-kroegen-team uit Amsterdam, had nog geen wedstrijd gewonnen. Toch wisten zij het The Sea Devils moeilijk te maken in het eerste kwart van deze wedstrijd. Spuyt speelt altijd een zone-verdediging en hadden van de vorige keer geleerd. Tegen onze zoneaanval speelden zij met uitlopende achterspelers. Daardoor werd ons schot er uit gehaald en konden wij zeven minuten lang niet tot scoren komen. Spuyt daarentegen liep wel door onze man to man heen en wist zodoende een voorsprong te nemen. Oplossing was het langer doorpassen en het aanspelen van de centers. Daardoor kregen wij toch onze schutters vrij en profiteerde Malou in de laatste 3 minuten van dit kwart met een paar mooie schoten. Toch konden wij niet verhinderen dat na het eerste kwart De Spuyt met 9-6 voorstond.

In het tweede kwart bleken wij toch niet de goede keuzes te maken. De eerste vier minuten konden wij het netje niet vinden. De Spuyt liep, weer verder weg. Na een time out werd er plots beter verdedigt en konden Sara, Malou en Lisette de stand ombuigen naar een ruststand van 21-14 voor The Sea Devils.

In het derde kwart bleek onze verdediging te sterk voor de dames uit kroegenstad Amsterdam. Zij kwamen nog driemaal naar de vrije worplijn maar wisten daaruit maar drie puntjes bijeen te sprokkelen. Zelf liepen wij door mooie scores van Loes en Lisette weg naar een 32-17 voorsprong.

Het vierde kwart kwam De Spuyt er niet meer door. Slechts twee vrije worpen en een score waren hun deel. Zelf liepen wij door naar een eindstand van 42-21.

Scores: Sara 7, Louise 4, Loes 3, Lisette 10, Romany 2, Malou 14, Rona 2.
V.W. 8 uit 123 = 67%

5 april – Hoe verzin je het……

Op donderdagavond om half tien een wedstrijd spelen in de Apollohal. Bovendien was de temperatuur in de hal, mede door een zonnige en warme dag, opgelopen tot zo’n 25 graden Celsius. Jaws dames 1 was de tegenstander en thuis hadden wij klop gekregen van deze dames. In de tweede helft van het seizoen spelen wij toch iets meer constant en kunnen wij in verdedigend opzicht zowel een goede man to man als zone neerzetten. Beide ploegen starten met een man to man en de score liep dan ook gelijk op. Toch lieten wij veel kansen onbenut en maakten wij het onszelf weer eens moeilijk.

Stand na eerste kwart 8-8.

Het was even zoeken naar de speelsters die in de wedstrijd zaten en in het tweede kwart bleek dat het geval, want wij liepen uit naar een voorsprong van 7 punten. Die voorsprong werd echter in de laatste twee minuten ongedaan gemaakt door Jaws. Meer omdat wij een paar keer klungelig balverlies leden dan dat Jaws beter ging spelen. Ruststand 18-16 voor The Sea Devils.

Na de pauze werd besloten om in de zone te gaan spelen. Dit was mede noodzakelijk omdat Jaws continu lopende bloks aan het zetten was en de scheidsrechters van mening waren dat dit normaal is. Het pakte wonderwel goed uit. In de eerste minuut maakte Jaws nog wel gelijk maar in de daarop volgende negen minuten konden zij het net niet meer vinden. Wij moesten ook nog even in het ritme komen en na de vijfde minuut ging het los. In no time brachten Loes, Louise en Lisette een voorsprong van 9 punten op het bord. Stand na derde kwart 18-27.

Het vierde kwart lekker doorgaan. Jaws was inmiddels ook in een zone beland. Rona profiteerde daar direct van, zij weet precies hoe de zone aanval werkt en scoorde dan ook de punten. Uit arren moede ging Jaws maar weer in de man to man en gelijk kon Louise weer haar gang gaan. Op deze wijze liepen wij steeds verder weg en brachten de eindstand op 25-39.

Om kwart over twaalf weer thuis. Volgende week de laatste wedstrijd en dan allemaal goed beginnen.

Scores: Louise 12, Loes 6, Judith 2, Lisette 5, Romany 2, Malou 6, Rona 6.
V.W. 1 uit 6 = 17%

29 maart – Een oude bekende op bezoek.

In 2 Work was vorig seizoen het team wat in de kampioenswedstrijd werd verslagen door ons U 22 team. Toen al werd duidelijk dat het team uit De Rijp veel potentie had. Dat blijkt ook, halverwege deze competitie werden zij toegevoegd aan de dames 3 poule. En zodoende speelde The Sea Devils dames 2 afgelopen zaterdag weer tegen deze oude bekende.

Dames 2 was behoorlijk gehandicapt. Darina, Lisette, Anouschka en Malou waren afwezig door blessures of ander leed. Met vijf speelsters en Rona, waarnaar onze dank uitgaat want als zij kan is zij er ook, werd de strijd aangegaan. Wij starten in een zone omdat wij op die manier de zeges tegen dit team in het vorig seizoen veilig stelden. Dat werd nu anders, In 2 Work had nu ook schutters in het team en passten en schoten ons af en toe weg. Toch konden wij bijblijven omdat het gehele team er volledig voor ging. Wij konden echter niet voorkomen dat In 2 Work de rust inging met een voorsprong van 7 punten.

In het derde kwart gooide Romany de turbo er op. Keer op keer forceerde zij zich naar de ring en was levensgevaarlijk voor de defensie van In 2 Work. Langzamerhand kropen wij dichterbij en in de 7de minuut kwamen wij 1 punt voor. Daarna leidde balverlies in de aanval echter tot een lichte achterstand na het derde kwart van 3 punten.

In het vierde kwart nogmaals aan de bak om deze achterstand weer in te lopen. Verdedigend hielden wij de boel potdicht en dat was de remedie om In 2 Work definitief op de knieen te krijgen. In de slotfase bouwden wij een voorsprong op van drie punten. Nog eenmaal kwam de tegenstandster op 1 punt, daarna speelde wij de wedstrijd uit wonnen deze wedstrijd met 51-48.

Scores: Sara 13, Rona 7, Loes 7, Louise 11, Judith 4, Romany 9.
V.W. 7 uit 17 = 41%

22 maart – Flashing Heiloo 1 – The Sea Devils dames 2. Eindstand 49-33.

Veni, vidi, vici zou eigenlijk het motto moeten zijn. Helaas was dat afgelopen zaterdag niet het geval. We begonnen slecht, verbeterden niet en eindigden dan ook slecht. Na de donderdagtraining had ik goede hoop op een uitstekend presteren van het team. Helaas mocht dat niet zo zijn. Vanaf het begin liepen wij achter de feiten aan. Wij konden geen greep krijgen op de wedstrijd en dan wordt het moeilijk om nog terug te komen na een achterstand. Maar ook als wij wel goed hadden gespeeld, dan nog zouden wij deze wedstrijd nooit hebben kunnen winnen.

Dan nu de cijfers:
Persoonlijke fouten Sea Devils 24. Heiloo 10!!!!!! Plus Technische fout coach S.D. 1.
5 pers. fouten: Malou, Rona, Romany. Eindigen met 4 man.
Vrije worpen Sea Devils 14. Heiloo 38!!!!!!

Cijfers zeggen meer dan een verhaal, zou ik zo zeggen!!

Scores: Sara 8, Loes 7, Lisette 12, Malou 4, Rona 2.
V.W. 7 uit 14 = 50%

15 maart – The Sea Devils dames 2- The Windmills dames 1. Uitslag 36-51.

De coach zat lekker op Lanzarote en dus nam Darina de coaching over. Van af het sheet de volgende opmerkingen:
1. Gelijk in het eerste kwart al problemen. De tegenstander liep weg en na  10 minuten was de stand 5-10.
2. In het tweede kwart wel genoeg punten gescoord (veertien) maar de tegenstander er 19 laten scoren. Misschien iets te weinig verdedigt?
Stand bij rust 19-29.
3. In het derde kwart sterk teruggekomen. Na 7 minuten stond er een stand van 33-33 op het scorebord. Sterk werk.
4. In het vierde kwart lieten wij het volledig liggen. Slechts een score en 1 punt uit vier vrije worpen bracht uiteindelijk een eindstand van 36-51.
Scores: Sara 4, Louise 7, Loes 5, Lisette 2, Romany 8, Malou 10.
V.w. 4 uit 9 = 44%

8 maart – Teamplay it is.

Het maakt niet meer uit wie er in het veld staan, iedereen kan haar taak goed uitvoeren. In een andere basisopstelling begonnen wij aan de wedstrijd tegen US d 4. Het was even wennen maar toch konden wij in hun kielzog blijven, mede omdat zij zeer slecht hun vrije worpen namen. Na de eerste tien minuten was de stand 17-13 in ons voordeel.

Het tweede kwart werd het kwart van Anouschka. Zij was onnavolgbaar en bracht, vrijwel in haar eentje, een ruststand van 36-27 op het scorebord. Toch hadden wij het moeilijk in de verdediging omdat US heel slim van kop af penetreerde. Door keer op keer te laat te anticiperen op de doorlopende speler van US konden zij toch steeds weer onder onze basket komen en scoren.

Na de rust volhardden wij in onze man to man om toch te proberen de penetratie te voorkomen. Dat ging al beter, toch waren wij genoodzaakt om in de zone te gaan vanwege de foutenlast. Het gevolg was dat US bijna niet meer tot scoren kwam en wij langzaam maar zeker verder uitliepen. Helaas moest Anouschka in de zevende minuut het veld verlaten na een ongelukkige val waarbij zij voor de tweede keer dit seizoen haar knie beschadigde. De tegenstandster had haar, gezien de snelheid van Anouschka, ook gewoon kunnen laten gaan maar besefte dat niet, met alle gevolgen van dien. Na enkele minuten oponthoud kon de wedstrijd verder en werd de stand na het derde kwart 50-39.

Het vierde kwart werd min of meer plichtmatig uitgespeeld. Er werd aan beide kanten fanatiek verdedigd en weinig kansen weggegeven. Malou scoorde nog een paar mooie afstandsschoten en uiteindelijk werd de 40ste minuut bereikt met een eindstand van 61-46.

Scores: Sara 6, Louise 4, Loes 6, Judith 2, Lisette 3, Romany 8, Anouschka 22, Malou 10.
V.W. 6 uit 16 = 38%

1 maart – Het groene hart doet goed.

Jawel, Nieuwkoop gelegen in het groene hart van de Randstad was ons goed gezind. De uitwedstrijd tegen Novo Stars eindigde in een 52-31 overwinning voor het dames 2 team van The Sea Devils. Voor aanvang waren er nog wel twijfels. Rona moest inspringen om het team op sterkte te brengen omdat Loes nog op vakantie was, Darina in verwachting is en Anouschka moest werken. Bovendien kwam Romany ziek aan bij het vertrek. Dus hielden wij nog  6 fitte speelsters over, die bovendien op posities moesten gaan spelen die zij niet gewend zijn.

Met Judith op de guardpositie en Sara en Louise als enige centers starten wij de wedstrijd. In het begin liep het gelijk op en na 10 minuten was het 9-7 in ons voordeel. Helaas had Sara al twee p’tjes achter haar naam staan. Zij moest een even lange center van Novo Stars verdedigen en die maakte het Sara niet makkelijk. In het tweede kwart liepen wij weg, mede dankzij Louise die keer op keer de basket wist te vinden. Beide teams bleven man to man spelen en dat resulteerde in nog een fout van Sara. Dus met een stand van 24-17 de rust in en drie p’tjes van Saartje.

Na de rust in de zone om te proberen de foutenlast van onze lange vrouw in te perken. Het andere voordeel was dat Novo Stars het netje helemaal niet meer kon vinden. In drie minuten tijd vergroten wij onze voorsprong naar 14 punten. Judith kreeg het breakspel goed door en speelde een zeer goede wedstrijd. Af en toe afgelost door Romany die, met haar zieke lichaam, slechts enkele keren een minuut of drie per keer Judith enige rust kon gunnen. Mede dankzij een aantal treffers van Malou en Rona  tilden wij de stand naar 38-24. Helaas moest Sara al in de vijfde minuut van dit kwart het veld ruimen. Haar taak werd overgenomen door Lisette die dat zeer goed op zich nam.

In het vierde kwart liepen wij nog verder weg en bepaalden de eindstand op 52-31.
Na een uurtje terugrijden nog even gezellig nagezeten in De Bloemen en nagepraat over de wedstrijd.
Scores: Sara 6 (v.w. 2 uit 2 = 100%), Louise 12 ( v.w. 4 uit 6 = 67%), Judith 6, Lisette 7 (v.w. 5 uit 6 = 83%), Romany 2, Malou 11 (v.w. 1 uit 2 =50%), Rona 8.
V.w. 12 uit 16 = 75%

15 februari – Dames 2 komt nog tekort.

Uit tegen Apollo 5 was de winst nog voor ons. Wij begonnen de wedstrijd dan ook met de hoop op een goede afloop. Maar elke wedstrijd begin je weer op nul, dus is er geen enkele garantie voor wat betreft eerder behaalde resultaten. Wel mochten wij enkele nieuwe gezichten begroeten bij Apollo.

Het eerste kwart begonnen wij goed, Romany scoorde vanuit de sprongbal en kreeg bovendien een bonus. Daarna ging de wedstrijd gelijk op en na 10 minuten stond er 8-8 op het scorebord.

Gelijk in het tweede kwart maakten wij verdedigend een paar foutjes en liepen een achterstand op. Mede namens de nummer 20 van de tegenpartij die de ene na de andere driepunter er in schoot (totaal 27 punten waarvan 6 driepunters). Ruststand 17-25.

Na rust pakten wij de draad goed op. Nr. 20 moest goed verdedigt worden en langzamerhand kropen wij dichter bij. Een serie schoten van Malou brachten ons tot op drie punten. Helaas lieten wij in de laatste minuut van dit kwart de verdediging weer iets verslappen zodat de stand na drie kwarten 34-42 werd.

Wij roken nog steeds een kans. Zaak was om de nummer twintig van scoren af te houden. Zij kon echter direct al een score laten aantekenen terwijl wij weer een periode hadden van niet scoren. Zoals in de laatste wedstrijden wel vaker gebeurt komen er minutenlange periodes in voor dat wij niet scoren. Op zulke momenten zullen er toch speelsters moeten opstaan die het initiatief gaan nemen. Na 5 minuten stonden wij al 15 punten achter en was de wedstrijd al gespeeld. Over en weer werden er nog een paar ballen in gegooid zodat de eindstand 40-53 werd.

Deze tegenstander is gewoon goed. Maar ook hier kunnen wij van winnen als iedereen maar zijn taak goed uitvoert. Verdedigend en aanvallend. Het waren toch weer de kleine foutjes waardoor wij onszelf in de problemen brengen.

Scores: Sara 3, Louise 5, Loes 4, Lisette 4, Romany 5, Anouschka 4, Malou 15.
V.W. 9 uit 16 = 56%

9 februari – Coach, kan je verliezen van jezelf?

Ja dat kan door de laatste 9 minuten niet meer te scoren en van de 22 vrije worpen er maar 6 raak te schieten.

Zo dat was het. Nu de positieve kant van het verhaal van deze wedstrijd. Wij speelden tegen Lands Lake Lions, jawel de ploeg die in onze thuiswedstrijd verkoos vroegtijdig huiswaarts te keren. Na een gesprek op het bondsbureau, waar de Bobo’s een poging deden de lucht te klaren, was het voor de beide teams al duidelijk dat dit gewoon een doodnormale wedstrijd zou worden. Lands Lake had voor een stel puike scheidsrechters gezorgd. Van onze kant geen woord tegen scheidsrechters of tegenstander, dat was het motto. Concentreer je op je spel.

En dat ging goed. Zoals gewoonlijk starten wij met onze man to man. En ook nu kon de tegenstander daar moeilijk tegen spelen. Lands Lake zelf speelde de gehele wedstrijd in een zone. Wij hadden echter goed geoefend op het schot en dat kwam er ook uit in het eerste kwart. Mooi afstandsschoten van Malou zorgden voor een 7-14 score in ons voordeel.

In het tweede kwart liepen wij tot de 5de minuut verder weg. Een maximale voorsprong van 9 punten stond toen op het scorebord. Daarna lieten wij het wat liggen zodat de ruststand 25-26 werd.

In het derde kwart lieten een aantal speelsters van ons hun man teveel vrij. Het had tot gevolg dat Lands Lake vaak naar de vrije worp lijn mocht gaan. Wij stapten over naar de zone en wisten op die wijze het derde kwart te eindigen met een stand van 37-36.
Het ging gelijk op. Helaas konden wij dit niet voortzetten in het vierde kwart. In de eerste minuut scoorde Romany nog wel een mooie tweepunter, daarna werd het schieten te gehaast en rommelig. Er werd niet lang genoeg rond gepasst om een goede schotkans te creëren. Geen enkel schot trof doel. Eindstand 44-38.

We spelen een gedegen spelletje. De verdediging staat als een huis. We moeten onszelf alleen nog belonen voor al dat werk.

Scores: Sara 6, Loes 5, Lisette 6, Romany 8, Anouschka 4, Malou 9.
V.W. 6 uit 22 = 27%
V.W. L.L.L. 13 uit 25 = 52%

1 februari – Wedstrijd duurde 10 minuten te lang.

Tegen de nummer twee van de competitie, U.S. dames 5, wisten wij wat ons te wachten stond. Een goede tegenstander die man to man speelt met veel ervaring. Maar The Sea Devils dames 2 groeit in deze competitie. We beginnen een strakker spelletje te spelen en proberen zomin mogelijk balverlies te lijden. Dat gaat steeds beter en wij krijgen daardoor ook meer controle op het spel. Dat bleek ook in het eerste kwart. Met een sterke verdediging hielden wij U.S. weg van de basket terwijl wijzelf wel regelmatig konden doorkomen. Stand na eerste kwart 13-8.

Het tweede kwart vertoonde eenzelfde beeld. U.S. had inmiddels door hoe zij onze centers moesten verdedigen. Het kwam dus neer op de guard en de forwards. Zij moesten trachten elkaar in een open schotpositie te brengen of een een tegen een te spelen. Dat lukte redelijk. Ruststand 22-18.

Na rust lieten wij het even liggen. Sommige speelsters wisten niet meer wat te doen. Gevolg was dat U.S. terug kon komen en in de vierde minuut zelfs op voorsprong. De broodnodige wissels brachten soelaas, er werd beter verdedigd en het scoren ging ook weer lopen. Toch konden wij niet verhinderen dat hun nummer 19 driemaal op rij een driepunter schoot. In de laatste drie minuten van dit kwart wisten wij de achterstand van 4 punten om te buigen in een voorsprong van 2. Stand 38-36.

Het laatste kwart gingen wij vol vertrouwen in. Helaas koste het teveel moeite om de bal in een goede positie te krijgen, bij de center of een open schotkans. We gingen weer ouderwets forceren en dat leverde teveel balverlies op. Tot de zevende minuut was het nog te overzien. In de eindfase bleef U.S. echter het meest kalm. Zij verdedigden een voorsprong en begonnen tijd te gebruiken. Wij spraken af om zo snel mogelijk een fout te maken zodat U.S. naar de vrije worp lijn moest. Dat lukte vrij aardig. Hun nummer 50 werd vijfmaal gedwongen om vrije worpen te nemen. Van de 10 scoorde zij er maar 3. Wij kregen wel vijfmaal balbezit, maar daar kwam geen enkele score uit. Eindstand 42-50.

De wedstrijd duurde 10 minuten te lang. Drie kwarten eindigen wij met voorsprong maar het laatste kwart konden wij slechts vier punten maken.
Goede wedstrijd tegen een goede tegenstander. Wij moeten beter worden in het uitkomen onder druk. De aansluiting met de bovenste ploegen is er, nu nog het laatste zetje.

Het was Darina haar laatste wedstrijd. Uiteraard blijft zij betrokken bij het team en zal het team ondersteunen.

Scores: Sara 3, Louise 3, Loes 4, Judith 2, Lisette 10, Darina 6, Romany 2, Anouschka 5, Malou 7.
V.W. 11 uit 24 = 46%

25 januari – Diepzeebasketbal.

De uitwedstrijd bij de koploper, AMVJ, zou de eerste nederlaag voor dat team moeten worden. Evenals in de thuiswedstrijd stond AMVJ in de zone. Daarop hadden wij in de afgelopen training een antwoord trachten te vinden, in de wetenschap dat Judith, Romany en Malou de laatste wedstrijden goed stonden te schieten.

Het pakte echter anders uit. Balverlies in de eerste 5 minuten zorgde er voor dat wij gelijk tegen een achterstand keken. Noodzakelijke wissels brachten meer rust en AMVJ kon niet meer tot scoren komen. The Sea Devils wisten het netje ook niet te vinden totdat Anouschka, na drie maanden blessureleed, de enige twee punten van het eerste kwart kon laten aantekenen . 9-2.

In het tweede kwart schoot Anouschka met twee driepunters en een tweepunter Sea Devils aan de leiding. Daarna ging het gelijk op al werd er ontzettend veel gemist en was de druk op de basket minimaal.
Ruststand 14-14.

In de tweede helft toch maar weer naar de man to man om nog enigszins vaart in de wedstrijd te houden. De tegenstander werd echt goed verdedigd. Wijzelf lieten het in de aanval liggen. Regelmatig werd er sloom rondgepasst en was de intentie om eens lekker door te duwen naar der ring  totaal afwezig. Beeld van de wedstrijd!! Over de hele wedstrijd heeft AMVJ niet aan de vrije worplijn gestaan en wij maar drie keer. Wel alle zes mis. Totaal aantal p’tjes , AMVJ 6 en The Sea Devils 3. Ik had mijn bed mee kunnen nemen.
Eindstand 26-22 voor AMVJ.

Scores: Judith 4, Malou 2, Anouschka 16
V.W. 0 uit 6 = 0%

18 januari – Apollo missie geslaagd.

De uitwedstrijd tegen dit team eindigde in een desastreus 28-23 verlies. Dat zou ons dit keer niet gebeuren. Vol vertrouwen gingen wij de wedstrijd in. En dat mocht ook gezien onze verdediging die de laatste wedstrijden staat als een huis. Aanvallend moest er meer rust komen en het streven was om dat ook te gaan doen. Het eerste kwart ging tegen deze sympathieke tegenstander gelijk op. Apollo 6 is een jong team dat ook goed verdedigt en een leuke aanval speelt. Wij konden er dan ook moeilijk doorheen komen. stand na eerste kwart 10-9.

In het tweede kwart veranderde er niet veel. Na een kleine achterstand in de zevende minuut wisten wij nog wat scores te pakken en de rust in te gaan met een 21-18 voorsprong.

Een blik op het scoresheet leerde ons dat de nummers 9 en 5 de gevaarlijkste spelers waren. Aan Romany en Sara de taak om ze te verdedigen. Dat pakte goed uit, nummer 9 scoorde slechts eenmaal, en nummer 5 niet zodat de stand na het derde kwart was opgelopen tot 28-22 in ons voordeel.

Het vierde kwart was het zaak om onze systemen te blijven spelen. Met nog vier minuten te gaan begonnen wij langere aanvallen te spelen en dat had resultaat. Er kwam meer rust in de aanval en met name Judith kon zich uitleven. Balvast als zij is mocht zij een aantal keren naar de vrije worp lijn en wist zodoende de voorsprong nog te vergroten. Eindstand 41-31.

Goed resultaat tegen een Apollo 6 met, op AMVJ na, de minste tegentreffers in deze competitie. Goed gespeeld en volgende week de koploper AMVJ.

Scores: Sara 7, Louise3, Loes 7, Judith 4, Lisette 4, Romany 4, Malou 12.
V.W. 7 uit 14 = 50%

11 januari – De zeeduivels van Dames 2 verslaan Akrides uit visstad IJmuiden.

De eerste wedstrijd van het seizoen werd nog nipt verloren van deze tegenstander. Op vrijdagavond uit tegen Akrides toonde Dames 2 de geboekte vooruitgang. Met name de verdediging was weer ijzersterk en in het eerste kwart bleek dat ook, Akrides kwam niet verder dan 5 punten tegenover 12 punten voor The Sea Devils.

In het tweede kwart gooide Akrides het over een andere boeg. Drives naar de ring, van beide kanten, zorgde er voor dat er veelvuldig plaatsgenomen werd achter de vrije worp lijn. Met rust stonden zij echter nog steeds achter, 22-27.

Na de rust brachten de dames veel pressie op de verdediging van Akrides. Het resulteerde in een fors aantal vrije worpen en een voorsprong in de 7de minuut van 11 punten, 28-39. Daarna echter werd er teveel balverlies geleden. Het resultaat was dat Akrides terug kon komen en het derde kwart eindigde met een stand van 36-41. The Sea Devils had zichzelf weer in de problemen gebracht. Het vierde kwart zou nog vechten worden.

En vechten werd het. Beide teams gaven geen strobreed toe. Dames 2 mocht 12 keer naar de vrije worp lijn en Akrides 9 maal. Zowel Akrides als The Sea Devils wisten er echter maar 3 in te gooien. Eindstand 44-48.

Helaas moest Sara met een oogblessure, twee minuten voor tijd, het strijdtoneel voortijdig verlaten. Hopelijk houdt zij er geen schade aan over.

Verdedigend trekken wij op dit moment de wedstrijden naar ons toe. De wedstrijden zouden makkelijker gewonnen kunnen worden als er wat minder balverlies zou zijn en er wat rustiger gespeeld zou worden in de aanval.  Wat we op de trainingen wel goed doen, komt er in de wedstrijd nog niet altijd uit. Maar we boeken vooruitgang, spelen volwassener en hebben geen ontzag meer voor welke tegenstander dan ook.

Scores: Sara 8, Loes 11, Lisette 10, Romany 8, Malou 11.
V.W. 16 uit 36 = 44%

21 december – Kerstgedachte komt niet uit Landsmeer.

Wedstrijd gestaakt in derde kwart.
In deze inhaalwedstrijd kwam het verbale geweld vooral uit de kelen van de coach en zijn speelsters van L.L. Lions. Gevoed door frustratie, zij konden moeilijk tegen onze man to man spelen, werd er in elke situatie intimiderend tegen de scheidsrechters gebruld. Ook onze speelsters moesten het ontgelden en werden meerdere malen uitgescholden en medegedeeld dat toekomstig (uitwedstrijd) lichamelijk letsel hun deel zou zijn. Tot drie maal toe werd de wedstrijd door de coach van L.L.L. stilgelegd en dreigde hij te stoppen. Alles werd uit de kast gehaald om ons en de scheidsrechters te intimideren.

Was er veel aan de hand. Niet echt, wij stonden in onze gebruikelijke man to man en die functioneerde goed. De tegenstander kon er moeilijk doorheen komen wat resulteerde in een 13-4 voorsprong na het eerste kwart. In het tweede kwart ging L.L.Lions los. Door hun gepraat en gedoe raakten enkele speelsters bij ons uit hun doen waardoor er veel balverlies ontstond in de aanval. Langzamerhand kroop de tegenstander dichterbij. Wij lieten ons een beetje overbluffen en fysiek nam het geweld toe. Gelukkig lieten wij ons niet meeslepen in dat spel en bleven ons eigen spel spelen. Ruststand 23-21.

Omdat uit het scoreformulier bleek dat slechts twee speelsters van L.L.Lions de meeste scores maakten, werden Lisette en Romany op deze speelsters gezet. Dat had resultaat, wij liepen weer bij ze weg en de irritatie bij hun liep tot ongekende hoogten op. Ook het onsportieve gedrag nam buitensporige vormen aan. Slaan, duwen, stompen, met als klap op de vuurpijl twee klappen voor Judith op hoofd en lichaam. Gelukkig bleef Judith de bal vasthouden en bij pivoteren raakte zij een tegenstander op het gezicht. De stoppen sloegen door. Ondanks dat zij twee vrije worpen kregen toegekend bleven zij minutenlang debatteren en het spel stilleggen. De druppel die de emmer deed overlopen was het feit dat zij weigerden de vrije worp te nemen en de wedstrijd verlieten. De scheidsrechters konden niets anders doen dan staken.
(voorlopige) eindstand 35-27.

Soms kom je vervelende tegenstanders tegen. Ook dit, oudere, damesteam kon moeilijk spelen tegen onze m-t-m. Onze verdediging was gewoon goed. Hard maar sportief. L.L.Lions speelden een zone defense, maar hadden gebrek aan lengte. Daardoor konden onze centers vaak onder de ring scoren. Met het gevoel dat wij steeds beter gaan spelen wens ik jullie allemaal goede Kerstdagen en een veilig jaareinde. Ik zie jullie weer op de training van 2 januari.

Scores: Sara 6, Louise 7, Lisette 7, Darina 6, Malou 5, Rona 4.
Wordt vervolgd.

14 december – De kerstgedachte is vroeg dit jaar.

Dat kon je wel zeggen na de wedstrijd van De Spuyt tegen ons dames 2. De Spuyt staat stijf onderaan en ook dat is niet verwonderlijk gezien de manier waarop zij aanvallen en verdedigen. Superlange aanvallen tegen onze man to man die meestal werden afgesloten met een schotje. Hun verdediging was een starre zone waardoor je zo heen kon lopen. Lief en aardig, een teken dat de Kerst er aan komt.

Het gevaar is dat je zelf ook een beetje slap gaat spelen. Gelukkig had Louise daar geen last van en zij kon dan ook vaak naar de vrije worp lijn. Als een van de weinigen speelt zij een tegen een, en dat wierp zijn vruchten af. Vijf scores en 5 uit 8 bij de vrije worpen. De centers deden hun werk en zorgden er voor dat de zone klein bleef. Met rust was de stand al 30-12 in ons voordeel en dus geen vuiltje aan de lucht.

Het derde kwart begon, zo als wel vaker, dramatisch. Iedereen liep weer eens uit positie en er werden weer eens acties ondernomen die eerder in het circus thuishoren dan op het basketbalveld. Gelukkig profiteerde De Spuyt hier niet van. Na vijf minuten kregen we de boel weer op de rails en scoorden we er weer lustig op los. De tegenstander werd nog tot einde wedstrijd een score gegund.

Eindstand 51-21.
Scores: Sara 16, Louise 15, Loes 7, Judith 6, Lisette 3 (goed verdedigd), Romany 4.
V.W. 9 uit 14 = 64%

7 december – (Uit betrouwbare bron)  Sinterklaas Bestaat!!

Met zes vrouwen de wedstrijd in.
Na 5 minuten had de helft er al geen zin meer in.
Na 10 minuten noodgedwongen, door de “rechtelijke macht”, naar de zone.
Vervelende wedstrijd.
Uitslag 38-41.

Scores: Louise 1, Loes 9, Judith 2, Lisette 11, Darina 6, Romany 9.
V.W. 10 uit 21 = 48%

23 november – Heiloo is “Flashing”.

Deze wedstrijd moesten wij het doen zonder Louise, Malou en Anouschka. Gelukkig kon Rona wel meedoen zodat we toch nog met 7 speelsters de wedstrijd konden aanvangen. Allebei de teams speelden man to man en dat was voor ons gunstig omdat wij met onze blocks op de centers elke keer weer iemand vrij kregen om te scoren. Na 5 minuten stonden wij voor met 10-4 en was dat voor de coach van de tegenpartij het signaal om een time out te nemen. Ondanks dat ik woordelijk kon verstaan hoe zij zouden gaan verdedigen, werd het aanspelen van de centers zo moeilijk dat de stand na 10 minuten 12-10 werd.

Ook in het tweede kwart bleven wij volharden in de man to man. Aanvallend echter konden wij geen vuist meer maken. Onze centers kregen de ballen niet en hoog werden er teveel ballen verspeeld. Slechts twee rake vrije worpen uit vier bracht een ruststand van 13-20 op het scorebord.

Omdat de vermoeidheid begon te tellen, stapten wij weer in onze zone. Heiloo liet echter zien dat ze ook schutters in de gelederen hebben. Met rustig spel speelden zij die vrij waarna zij konden aanleggen en afdrukken. Zelf moesten wij onze scores weer halen uit een paar vrije worpen. Pas in de zesde minuut kwamen onze centers weer door en werden er nog een paar scores op het papier gezet. Stand na derde kwart 22-35.

In het vierde kwart bleek de koek op en werd de wedstrijd plichtmatig uitgespeeld. Eindstand 45-28.

Al een aantal wedstrijden blijkt dat wij tekort komen op agressiviteit in de verdediging, break en in de een tegen een. Ook nu moeten de scores teveel komen van de centers, in deze wedstrijd 23 van de 28. We zullen veel feller de een tegen een moeten spelen om een breder draagvlak te krijgen in ons scorend vermogen. Trainen dus!

Scores: Sara 6, Loes 10, Darina 7, Romany 2, Rona 3.
V.W. 2 uit 10 =20%

15 november – Don Quichot versus De Windmills

Op vrijdagavond naar Zaandam. In deze leuke damescompetitie speel je op allerlei tijden. En weer tegen een vrij jong team dat bovendien behoorlijk wat ervaring in huis had. Wij konden nog steeds niet beschikken over Anouschka en ook Darina moest verstek laten gaan. Met zeven speelsters moesten wij het doen en ondanks dat Sara ook niet optimaal was starten wij sterk. Maar dat deed Windmills ook, de meest onmogelijke ballen vielen aan beide zijden door het netje. Iedereen was gefocust en presteerde optimaal. Stand na het eerste kwart 13-16.

In het tweede kwart deed Louise van zich spreken, achter elkaar naar de ring en scoren. Na drie minuten stonden wij 9 punten voor, mede dankzij een driepunter van Lisette. Op dat moment ging de coach van De Windmills over naar een zone verdediging en in de resterende minuten tot aan de rust scoorden wij niet meer. Ruststand 23-26.

Na rust zelf ook maar in de zone om hun centers in toom te houden. Het mocht niet baten, met enkele afstandsschoten boog Windmills de achterstand om in een voorsprong. Pas van af de 5de minuut konden wij weer tot scoren komen. In totaal hadden wij 11 minuten achtereen niet gescoord. het werd nu een tactische wedstrijd waarbij het verschil niet meer bedroeg dan 1 punt. Stand na derde kwart 33-32.

In het vierde kwart hetzelfde spelbeeld, om en om bedroeg het verschil niet meer dan 1 punt. Tot de achtste minuut. Wij misten een paar lay-ups en Windmills scoorde wel met een bonus. Romany bracht ons nog terug tot twee punten maar de pijp was leeg. Wij begonnen te forceren en dat werkte averechts, zoals vrijwel altijd. Het gevolg is dat, in de aanval, de bal nodeloos verspeeld wordt.  Windmills kreeg daardoor de kans om nog wat te scoren. eindstand 48-40.

Wij gaan, als team, steeds beter spelen. Het moet in de aanval nog wat rustiger, meer rondspelen en de juiste kans afwachten. Als wij zo doorgaan kunnen wij tegen de topteams meespelen.

Scores: Sara 8, Louise 9, Loes 2, Lisette 3, Romany 12, Malou 6.
V.W. 3 uit 5 = 60%

10 november – Een kwart is genoeg.

De dames 2 van The Sea Devils togen op zondag 10 november maar weer eens naar de Amstelcampushal in Amsterdam. Daar aangekomen bleek het eerste team al klaar te zijn met spelen, helaas niet met een positief resultaat. Wij namen ons voor om het beter te doen. De laatste weken getraind op een ander aanvalssysteem en ook nu wierp dat zijn vruchten af. Gelijk in het eerste kwart werden onze centers veelvuldig aangespeeld en konden zo tot scoren komen. Wij liepen gelijk weg bij U.S. en konden al na een kwart een voorsprong van 9 punten noteren. 17-8.

De coach van de tegenpartij vond dat er te slap gefloten werd. Hij verzocht de scheidsrechters dan ook om strakker te gaan fluiten. Daar kon ik het wel mee eens zijn. Maar als het er niet in zit, komt het er ook niet uit, zei mijn grootmoeder altijd. En zo is het, want het meeste werd niet gezien en omdat wij strak bleven verdedigen kon U.S. er niet goed door komen. Wat ook wel een beetje aan henzelf lag. De gehele wedstrijd werd er door hen geroepen dat wij in een zone stonden, maar helaas voor hen speelden wij de hele wedstrijd man to man. Ja, en dan is de ruststand 24-15 in ons voordeel.

Na rust begonnen wij een beetje te slap. Gelukkig kon U.S. daar niet van profiteren. Toen na een minuut of 5 de zaak weer goed op de rails stond konden wij toch nog een paar scores bij elkaar rapen. Stand na derde kwart 30-21.
Het vierde kwart begon ook weer moeizaam. Weer een aantal verkeerde beslissingen die leidde tot veel balverlies. Uiteindelijk toch maar weer de centers opgezocht en de totale score in het vierde kwart werd door de drie centers verzorgd. Eindstand 41-25.

We worden in verdedigend opzicht steeds sterker en houden nu al een aantal tegenstanders laag in de score. Aanvallend zal het nog wat rustiger moeten worden en elkaar meer moeten helpen om goed vrij te komen. Maar het gaat steeds beter.

Scores: Sara 10, Louise 3 uit 4 v.w., Loes 6, Lisette 2, Darina 14, Romany 6.
V.W. 5 uit 9 = 56%

2 november – Nieuwkoopse bloemenmeisjes kortgeknipt.

Afgelopen zaterdag de eerste wedstrijd in zaal 3/4 van De Bloemen. Dat betekend een groot veld en ook een voor ons onbekende tegenstander. Novo Stars uit Nieuwkoop. Voor de non-aardrijkskundigen, dat ligt ergens tussen Gouda, Leiden, Utrecht en Amsterdam. Na afloop van de wedstrijd nog wel even gevraagd hoe lang het rijden is. Reken maar op ongeveer een uur zei de coach.

Dan de wedstrijd. We startten moeilijk omdat wij vergaten de talloze kansen om te zetten in scores. Er werd gehaast en nerveus gespeeld. Totaal onnodig, dit Novo Stars liet van af het begin zien dat zij niet sterk genoeg waren om het ons lastig te maken. Dat deden wij dus zelf maar. het gevolg was wel dat na het eerste kwart een lage score te noteren viel. 5-6.

Het tweede kwart liep gelijk veel beter. Malou had haar afstandsschot weer gevonden, twee- en driepunter, en binnen 5 minuten liepen wij uit naar een 15-7 voorsprong. Novo Stars bleek niet opgewassen tegen onze verdediging en kon moeilijk tot score komen. Stand bij rust 19-11.

Inmiddels waren wij weer, noodgedwongen, overgegaan op de floating zone. Die functioneerde goed, er werd goed aangesloten en wat Novo Stars ook probeerde, ze kwamen er niet doorheen. Het schot was bij hen ook niet aanwezig dus konden wij probleemloos de ballen rebounden en onze eigen aanval opzetten. Toch profiteerden wij niet van de geboden kansen. Door technisch slecht uitvoeren van de fundamentals, zoals in-out en blok zetten, werd het spel rommelig en kon de tegenstander steeds een handje er tussen krijgen. Om goede scoringskansen en ruimte te krijgen zullen de spelers elkaar beter moeten vrijspelen. Stand na derde kwart 25-15.

Het vierde kwart werd min of meer een formaliteit, Novo Stars kon moeilijk tot scoren komen maar wij ook. Het begon meer op een soort veredelde rugby-wedstrijd te lijken dan op structureel gespeeld basketbal. De positieve ontwikkeling is dat wij vrijwel elke tegenstander goed kunnen verdedigen en dat daar onze winst ligt. Aanvallend kan het nog veel beter en daar gaan wij aan werken. Meer rust in de aanval, betere fundamentals en rust bij het scoren. Eindstand 31-21.

Scores: Sara 8, Loes 3, Lisette 4, Darina 4, Romany 5, Malou 7.
V.W. 6 uit 15 = 40%

26 oktober – Apollo 5 stort neer.

Na een week rust mochten de dames van team 2 weer aantreden in de Apollohal. Nu tegen Apollo 5. Zonder Louise, vakantie in Berlijn, en Anouschka, nog steeds geblesseerd, maar met Rona. De start was goed en we namen een lichte voorsprong. De scheidsrechter van Apollo was het daar blijkbaar niet mee eens en begon een serie “p-tjes” te fluiten. Zes stuks in 2 minuten. Onze speelsters begrepen er af en toe niets van en de coach ook niet. Na een fikse woordenwisseling met een T als eindresultaat bedaarde hij wat. Toch konden wij niet voorkomen dat het eerste kwart eindigde in een achterstand van 14-8.

In het tweede kwart gelijk over naar de zone en in de aanval de centers aanspelen of hard naar de ring. Dat had succes. De scheidsrechter moest nu wel fluiten voor fouten van Apollo en wij konden regelmatig naar de vrije worp lijn. Ook de rebound, verdedigend en aanvallend, pakten wij steeds vaker. Puntje voor
puntje kwamen wij dichterbij en brachten de stand met rust op 20-19 in ons voordeel.

Het derde kwart de nadruk gelegd op de verdediging. Voorin werden de schutters van Apollo aan banden gelegd en achter verrichten Darina, Loes en Sara enig beulswerk waardoor Apollo veel balverlies leed. Wij profiteerde hier optimaal en liepen langzaam maar zeker weg bij Apollo. Stand na derde kwart
32-26.

In het vierde kwart bouwden wij die voorsprong uit naar 12 punten. Apollo was langzaam ineengestort en wij mochten 6 maal naar de vrije worp lijn, maar profiteerden daar niet optimaal van. Wat wel heel goed ging was dat iedereen alert reageerde op de kansen die we kregen. Eindstand 45-35 in ons voordeel.

Toch miste ik op het score-sheet weer een tweetal scores. Dat schijnt normaal te zijn in deze klasse, want het was niet de eerste keer dat ons dat overkomt in een uitwedstrijd.

Scores: Sara 20, Loes 6, Judith 2, Darina 7, Romany 4, Rona 6.
V.W. 7 uit 22 = 32%

12 oktober – Lek nog niet boven

In de gloednieuwe Amstelcampushal mochten wij op zondag om 12.00 aantreden tegen US dames 5. Ondanks “Bakkumer oorlog” zagen de speelsters er fris en fruitig uit toen wij om 10.45 verzamelden bij De Bloemen. Dat bleek ook, want de eerste twee kwarten gingen gelijk op. We verdedigden goed en pakten regelmatig onze scores mee. Een kleine achterstand in het eerste kwart bogen wij met sterk spel in het tweede kwart om in een voorsprong van 4 punten. In de laatste twee minuten van dit kwart kon US toch weer langszij komen zodat de ruststand 19-19 werd.

Na de rust zouden we een ander aanvalspatroon spelen. Door misverstanden bij enkele speelsters, twee verschillende systemen door elkaar halen, leden wij veel balverlies en liep US in een ruk weg. Na 5 minuten in het derde kwart hadden wij 11 punten achterstand.

Om toch nog een poging te doen om de tegenstander in de war te brengen stapten wij over naar de floating zone. Ondanks dat US daar problemen mee kreeg, konden wij niet profiteren. De vrije worpen werden niet verzilverd en wij konden het gat daardoor niet verkleinen. Stand na derde kwart 36-23.

In het vierde kwart liep het weer gelijk op en met een eindstand van 47-32 verlieten wij Amsterdam.Scores (voorlopig): Sara 8, Louise 4?, Loes 5, Lisette 2, Darina 1?, Romany 6, Malou 6.
V.W. 2 uit 12 = 17%

5 oktober – Oud tegen jong.

Zoals te verwachten is kom je in de damesklasse ook teams tegen die gemiddeld iets ouder zijn dan je eigen team. AMVJ Dames 1 is zo’n team. Je kunt er dan ook vergif op innemen dat het geroutineerde en slimme speelsters zijn. Daartegenover moet onze vechtlust en uithoudingsvermogen staan. En dat ging goed, drie kwarten dan.

We begonnen sterk vanuit de sprongbal en scoorden direct. Daarna ging de strijd gelijk op. Bij ons was het zoeken naar de vrije man in de aanval omdat AMVJ de gehele wedstrijd zone speelde. Door niet goed positie kiezen en trage passing bleek dat te moeilijk . Ook in de de man to man liep het niet helemaal goed, afgesproken was om niet over te nemen en toch deden sommige speelsters dat wel. Gevolg, verwarring bij de overigen en veel vrije kansen voor AMVJ onder het bord.

Na het eerste kwart was de stand gelijk 11-11 . In het tweede kwart gingen wij volledig de mist in. Aanvallend konden wij geen vuist maken en verdedigend lieten wij de tegenstander teveel los. Stand na tweede kwart 13-25. In de rust de afspraken nog eens goed neergezet en dat hielp. Verdedigend ging het nu goed en aanvallend kwamen wij ook beter door. AMVJ moest veel fouten maken en wij mochten naar de vrije-worplijn. Opvallend dat alle scores in dit kwart kwamen uit vrije worpen. Maar ook tekenend voor de routine van AMVJ. Je tegenstander niet laten scoren ten koste van alles. Stand na derde kwart 18-33.

In het vierde kwart gooiden wij er nog een schepje bovenop. Het tempo werd AMVJ teveel. Punt voor punt kropen wij dichterbij tot een verschil van 8 met nog 2 minuten te spelen. Helaas moest op dat moment Anouschka uitvallen met een knieblessure. AMVJ scoorde nog twee maal en bepaalde de eindstand op 32-43.

Conclusie: Een lesje basketbal zoals het moet. Wij herpakten onszelf en toonden vechtlust. Loes en Lisette komen steeds beter in het teamspel, dat kan dus alleen maar beter worden. Nog iets teveel missers in lay-up en schot. Maar we zijn op de goede weg.

Scores: Sara 5, Loes 2, Lisette 5, Malou  3, Anouschka 11, Romany 4, Louise 2.
V.W.: 16-10=63%

28 september – Hoe een griekse held een zeeduiveltje eet!

Met een voltallig team trok dames 2 naar Amsterdam om Apollo 6 te ontmoeten. Zoals elke tegenstander is deze ook geheel nieuw voor ons. Wat kan je verwachten en zijn wij in staat om tegenstand te bieden. Met de twee dames uit Heemskerk erbij, Loes Muskee en Lisette van Baarsen zijn de dames in de breedte sterker geworden. Er is dus goede hoop op resultaat.

Dames 2 had geleerd van de vorige wedstrijd, althans voor wat betreft de verdediging. Deze was nu stukken beter en ook de floating zone zag er weer ouderwets uit. Dat blijkt ook wel, de tegenstander scoorde maar 28 punten. Helaas brachten wij onszelf in de problemen door in de eerste twee kwarten een aantal, opgelegde kansen niet te verzilveren. Bovendien lieten wij, met name in het tweede kwart en ondanks de man to man, de tegenstander vrij schieten of naar het bord lopen voor een lay-up. Ruststand 14-9 voor Apollo.

Het derde kwart begonnen wij met de floating zone. Puntje voor puntje kropen wij dichterbij. Stand na derde kwart 22-20. In het vierde kwart moest het gebeuren. Met twee vrije worpen kwamen wij op 1 punt. Het werd een echte vechtwedstrijd. Helaas leden wij veel balverlies en konden zodoende niet meer onze centers bereiken. De punten bleven uit en Apollo scoorden nog een schamele 6 punten in het vierde kwart. Eindstand 28-23.

De eerstvolgende trainingen zullen meer gericht moeten zijn op het compacter spelen in de aanval en daardoor betere bereikbaarheid van de centers. Ik ben er van overtuigd dat wij elke wedstrijd minimaal 40 punten kunnen maken. Willen wij dat bereiken, zullen wij meer als team moeten samenspelen en het balverlies moeten beperken.

Scores: Sara 2, Darina 6, Malou 2, Anouschka 9, Romany 2, Lisette 2.
V.W. ietsje beter als vorige week 3 uit 16 = 18,8%.

21 september – Geen “Lady’s Night”

Zaterdag begon de basketbalcompetitie met een volledig thuisprogramma voor The Sea Devils. Maar waar bij de jongens en de mannen elke wedstrijd in winst werd omgezet, lukte dat bij de dames niet. Zowel dames 1 als dames 2 moesten een verlies incasseren.

Voor dames 2 was het nogal zuur omdat zij de wedstrijd naar zich toe hadden getrokken maar door slecht spel in het derde en vierde kwart de winst uit handen gaven. Akrides was met veel speelsters naar Castricum gekomen, maar zeker niet de betere. Het verlies was duidelijk aan eigen falen te danken.

In het eerste kwart was het nog even wennen. De man to man liep in het begin niet helemaal goed maar toen wij meer controle kregen over het spel van de tegenpartij konden wij door veel snelle breaks te lopen een lichte voorsprong nemen. 14-9.

In het tweede kwart gingen wij goed door totdat Akrides halverwege dit kwart zone ging spelen. Ofschoon wij al drie jaar een systeem tegen zone spelen, leek het geheugen nu collectief gewist te zijn. Toch konden wij de rust ingaan met een stand van 28-19.

In de rust nog eens een keer verteld hoe te spelen. Toch konden wij niet voorkomen dat Akrides dichterbij sloop, stand na derde kwart 34-31.

Het vierde kwart moesten wij iets doen. We gingen in onze floating zone staan om zodoende onze break meer te kunnen benutten. Dit liep falikant mis. Als zoutpilaren stonden wij toe te kijken hoe Akrides de ene na de ander bal er in schoot. Vanaf de tweede minuut was het stuivertje wisselen. Bij ons werd geen break meer gelopen en vrijwel elk schot ging mis. De centers werden niet gezien en zo konden wij ook geen druk zetten om ruimte te maken voor de forwards en guard. In de laatste vier minuten geen scores meer van ons, Akrides scoorde nog driemaal en pakte de winst.

Eindstand 40-43.

Eindconclusie: Goed begin, slechte floating zone, teveel “’noodschoten”, volgens mij in de laatste twee kwarten slechts 1 raak,  geen conditie bij sommige speelsters?,  vrije worpen rampzalig, 0 uit 10.

Scores: Sara 4, Louise 2, Darina 8, Romany 4, Anouschka 22.

 

—— Commentaar, suggesties, tekst of foto’s voor de dames 2 pagina? Mail de webmaster!