Seizoen 2014-2015: Dames 2

Speelsters Basketball.nl Historie
Lisette van Baarsen Programma 2013-2014
Romany Hilferink Uitslagen 2012-2013 (geen)
Malou Maartens Stand 2011-2012
Loes Muskee 2010-2011
Louise Pierneef 2009-2010
Sara Spil 2008-2009 (u18m)
Rona Twaalfhoven
Jolanda Wellen
Trainer/coach: Cees Castricum

Malou, Louise, Romany, Sara, Cees
Jolanda, Lisette, Loes, Rona

Verslagen

12 april – Snelheid is alles.

Dat moet welhaast het motto van Apollo zijn. De hele wedstrijd hebben zij 3 speelsters die als de brandweer over het veld vliegen. Van de vorige wedstrijd tegen hun hadden wij geleerd om rustig te blijven in de aanval en vooral niet te gaan dribbelen maar te gaan passen. Toch lieten wij ons opjagen en trapten weer volledig in de val. Gevolg was dat elk balverlies van ons in de aanval een tegenbreak opleverde. Stand na eerste kwart 12-6.

In het tweede kwart kregen wij meer grip op hun verdediging. Langzaam maar zeker zetten wij Apollo onder druk door onze centers aan te spelen en direct een tegen een te spelen. Tegen onze kracht onder het bord waren zij niet opgewassen. Ruststand 21-26 voor The Sea Devils.

In de rust afgesproken om veel te passen en de centers weer op te zoeken. Meevaller was dat Apollo het in een zone probeerde. Daardoor konden wij uitlopen naar een voorsprong van 13 punten na het derde kwart. 34-47.

Het vierde kwart werd een ware thriller. De dames van Apollo hadden nog een vaatje energie gevonden en speelden nu een press. Onze guard en forwards kwamen er niet uit. Een press moet je uitpassen, wij echter begingen de fout om na de innamebal gelijk te gaan dribbelen. Double-teaming was het lot en we verloren de bal keer op keer. Apollo kroop steeds dichterbij en in de achtste minuut was het gat nog maar 4 punten. Gelukkig konden wij ze door onze verdediging langdurig van een doelpoging afhouden en de winst toch mee naar huis nemen. Eindstand 47-51.

We moeten leren om rustiger te gaan spelen en niet in paniek te raken. Positief was het vrij worp percentage, liefst 100%. De oorzaak lag bij de schrijver die alleen gemaakte punten op het sheet schreef. Geen touw aan vast te knopen dus.

Scores: Sara 10, Loes 13, Jolanda 15, Lisette 2, Romany 8, Malou 3.
V.W. ongeveer 40%

4 april – Onderschatting of Lentekriebels?

Paaszaterdag stond de uitgestelde wedstrijd tegen AMVJ op het programma. De eerste wedstrijd uit hadden wij met 6 punten verschil gewonnen maar gezien de resultaten van afgelopen maanden moest er nu meer inzitten. Helaas zaten er te weinig speelsters in de wedstrijd. Het werd er dus weer een van vechten, aanklampen en wachten op het moment dat er iemand opstond. AMVJ is niet de makkelijkste ploeg om tegen te spelen. Zeuren en zeiken tegen de scheidsrechters over al het hun aangedane leed maar zelf bij elke scoringspoging een klein zetje of een duwtje uitdelen. Gevolg was wat irritatie en een laag tempo in de wedstrijd. Ook aan Sea Devils zijde was het spel traag en tam. Beide teams speelden in een zone en ook dat hielp niet om wat vuur in de wedstrijd te krijgen. Met de rust was de stand 24-21 in het voordeel van onze dames.

Na de rust overgeschakeld op de man to man. Elke verdedigende actie van onze kant was reden voor AMVJ om verhaal te halen bij de scheidsrechters. Maar zoveel was er ook niet aan de hand, wij verdedigden goed en trokken alleen aan de noodrem als het niet anders kon. Het derde kwart kon het verschil nog niet maken vanwege ons onvermogen om de balwinst om te zetten in scores. Stand 32-27.

In het vierde kwart verdedigden wij zo goed dat AMVJ geen vuist meer kon maken en veel balverlies leed. Nu scoorden wij wel en binnen vier minuten was het gat geslagen. Daarna liepen wij break na break en brachten uiteindelijk een eindstand van 58-33 op het scorebord.

Conclusie van de coach: Niet scherp aan de wedstrijd begonnen, gemakzuchtig, afstandsschot totaal afwezig (heb je wel nodig als je tegen een zone speelt) en teamspel onder de maat. Deze wedstrijd had in het eerste kwart al beslist moeten zijn. De tegenstander was zo traag dat met de break en een hoger baltempo de score echt hoog had kunnen uitpakken.

Scores: Sara 16, Louise 7, Loes 12, Jolanda 9, Lisette 2, Romany 12.

28 maart –  Dames 2 nipt ten onder.

De grote wedstrijd van de tweede helft van het seizoen. Akrides is het gehele seizoen nog ongeslagen en The Sea Devils heeft sinds de winterstop nog geen wedstrijd verloren en zit in een flow. Bovendien kan Akrides kampioen worden als zij deze wedstrijd weten te winnen. Genoeg aanknopingspunten voor een beladen wedstrijd.

Akrides speelt vrijwel altijd man to man en dat was nu niet anders. Wij speelden een floating zone omdat wij wisten dat man to man zelfmoord zou zijn en Akrides meer moeite heeft tegen een zone. Het begin was nerveus, van beide kanten werd er vol tempo gespeeld en veel balverlies geleden. Akrides maakte de eerste scores maar direct daarna wisten wij een voorsprong te verwerven van 6 punten in de zevende minuut. Het vasthouden van die voorsprong lukte niet en Akrides ging toch met een punt meer naar het tweede kwart. 12-13.

In het tweede kwart was het stuivertje wisselen. Beurtelings kwamen wij of zij voor en na een heftige strijd stond er een ruststand van 28-28 op het bord. Het basketbal was niet goed, te snel willen en daardoor te veel balverlies. Een rustige aanval opzetten was er niet bij en het samenspelen om de man to man te ontregelen niet effectief genoeg.

Na de rust ging het gelijk op tot in de zesde minuut. Daarna scoorde Akrides niet meer. Wij wisten hiervan niet te profiteren. Slechts 6 vrije worpen werden ons loon van hard werken en brachten de stand op 38-36.

Ook in het vierde kwart kwamen Akrides en The Sea Devils beurtelings op voorsprong. Het was erg moeilijk om door hun verdediging heen te komen en door de druk op onze guard en forwards konden de centers niet bereikt worden en werden zij als het ware “buiten spel” gezet. Met nog twee minuten te spelen stonden wij 2 punten voor. Op dat moment haalde Romany haar vijfde fout en moest naar de kant. Akrides profiteerde optimaal en met 4 rake vrije worpen en een driepunter beslisten zij de wedstrijd. Eindstand 46-51.

Scores: Sara 14, Louise 8, Loes 2, Jolanda 12, Romany 5, Malou 5.
V.W. 13 uit 17 = 77%

23 maart – Ballen in een vrieskist.

Dat ballen in een zeer koude sporthal in Kudelstaart toch een mooi resultaat kan opleveren bewezen de dames 2 van The Sea Devils. Op de training was nog eens goed doorgenomen hoe te spelen tegen een zone. En zoals verwacht speelde Aalsmeer de gehele wedstrijd in de zone. Ons zone-spelletje berust niet alleen op het vrijspelen van de schutters maar kan ook gebruikt worden om de centers onder het bord aan te spelen. Dat lukte uitstekend.

Bovendien liepen wij veel breaks waaruit de nodige scores kwamen. Tel daarbij op het vrije worp percentage van 71% (Loes met 8 uit 10 zelfs 80%) en dan kom je vanzelf tot een hogere score. Wij speelden nu veel rustiger in de aanval en lieten de bal het werk doen. Het doorpassen en wisselen van de centerposities had veelal tot gevolg dat een center vrij onder het bord kon worden aangespeeld en kon scoren .

Ook verdedigend liep het goed. Aalsmeer had een zeer sterke center waar wij de grootste moeite mee hadden. Loes en Sara hielden haar echter goed in bedwang en in het laatste kwart wist Sara haar door een sterke overplay van scoren af te houden. De overige speelsters van Aalsmeer werden zo sterk verdedigt dat slecht drie van hun tot scoren konden komen.
Kwartstanden: 8-16, 3-15, 8-13 en 8-22.

Scores: Sara 23, Louise 3, Loes 16, Jolanda 10, Lisette 4, Romany 6, malou 4.
V. W. 12 uit 17 = 71%

6 maart – Go with the Flow.

Zo is dat. Wij zitten in een goede fase van het seizoen en hebben sinds de winterstop geen wedstrijd meer verloren. We spelen rustiger basketbal en hebben in de verdediging lange periodes de volledige controle. Afgelopen vrijdag reisden wij af naar Zaandam om daar weer een oude bekende te ontmoeten, Windmills dames 1. Een felle ploeg waar wij het vaak moeilijk tegen hebben. Thuis hadden wij nog flink van ze verloren. Nu echter waren wij gefocust op winst. En wij begonnen goed. Met name Sara was in het eerste kwart onnavolgbaar en plukte veel rebounds met daaropvolgend een score. Na het eerste kwart stond er 21-12 voor The Devils op het sheet.

Het tweede kwart begon moeizaam, maar na enkele wissels kregen wij weer de controle over de wedstrijd. toch konden wij niet voorkomen dat Windmills dichterbij kwam en de ruststand bracht op 33-28 in het voordeel van Sea Devils.

Na de rust bleven beide teams in de zone spelen, loerend op de break. Dat lukte bij ons wel maar bij Windmills niet. In dit kwart sloegen wij het gat en met 12 punten voorsprong gingen wij naar het vierde kwart. 47-35.

Romany-time. Drie maal achter elkaar misleidde zij de defense van Windmills en bracht binnen twee minuten een voorsprong van 18 punten op het bord. Ondanks dat Windmills van defense veranderde, het mocht niet meer baten. Geroutineerd speelden wij de laatste minuten uit naar een eindstand van 41-59 voor The Sea Devils.

Om plaats nummer drie zijn wij nu 6 punten los. Volhouden dus tot eind seizoen.

Scores: Sara 18, Malou 4, Lisette 3, Louise 6, Romany 11 (1 driepunter), Loes 7, Jolanda 8, Rona 2.
V.W. 2 uit 3 = 67%

28 februari – Dames 2- Apollo 4, 45-32.

De uitslag doet vermoeden dat dit een makkelijke overwinning is. Niets is minder waar, Apollo is een taaie tegenstander die je drie keer moet vloeren voordat zij het opgeven. In het eerste kwart konden wij na 6 minuten in de achtervolging. Dat lukte zo goed dat wij met 8-5 dit kwart afsloten. Een lage stand die mede te danken was aan het feit dat wij tegen hun zone niet tot scoren konden komen met ons afstandsschot. Gelukkig was Apollo ook niet in staat om onze man to man uit elkaar te spelen en scoorden zij ook weinig. In het tweede kwart liepen wij uit naar een voorspong van 8 punten maar gaven die in de laatste twee minuten weg zodat de rust werd ingegaan met een stand van 21-19.

Na rust stapten wij over op de zone en liepen weer weg van Apollo. Maar ook nu gaven wij de voorsprong weg en bleef het verschil aan het eind van het derde kwart slechts drie punten. 30-27.

In het vierde kwart lieten wij geen schoten meer toe van Apollo zodat zij het onder het bord moesten gaan proberen. Het leverde hun wel wat vrije worpen op maar zij schoten ze niet raak. Wij konden in de aanval nu wel ons schot benutten en liepen dan ook weg van Apollo. In de laatste drie minuten schakelde Apollo over op man to man en was het afgelopen. Binnen twee minuten gooiden wij er nog 7 punten in en de wedstrijd was gestreden.

Het was zeker geen makkelijke wedstrijd. Apollo is bloedsnel en zeer fanatiek. Wij moeten tegen dat soort spel veel rustiger gaan spelen, temporiseren en langere aanvallen spelen. In het vierde kwart lukte dat veel beter met als resultaat dat wij snel bij hun wegliepen. Bovendien kon Apollo het ook niet volhouden, twee speelsters met kramp, en werd de eindstand 45-32.

Scores: Sara 13, Louise 6, Loes 4, Jolanda 8, Malou 10, Rona 4.
V.W. 6 uit 14 = 43%

14 februari – Valentijn doet goed.

De dames waren nogal gespannen, want het was vandaag Valentijnsdag. Ondanks het feit dat het met die Valentijn behoorlijk slecht is afgelopen, hadden de dames daar geen respect voor en toonden zij ook in deze wedstrijd weer de stabiliteit waar naar wij streven. Tegen US 4 kan je niet verslappen omdat zij toch een vasthoudend spelletje spelen. Maar dat kunnen wij inmiddels ook.

Zoals verwacht stond ook deze tegenstander in een zone. In het begin hadden wij daar een beetje moeite mee, maar toen de schoten gingen vallen konden wij toch een lichte voorsprong pakken. De meeste moeite hadden wij nog met het afstoppen van hun center die steeds goed op-postte en dan direct gevaarlijk was.

In het tweede kwart ging dat een stuk beter en als je, zoals gebruikelijk, de tegenstander van scoren weet af te houden maak je het makkelijker voor jezelf om wel te scoren. Wij liepen nu snel bij hun vandaan tot een voorsprong van 11 punten maar gaven in de laatste minuut nog, onnodig, wat punten weg. Ruststand 20-13.

Na de rust zelf ook maar in de zone, er daagde een kleine foutenlast voor met name de speelsters die hun center moesten verdedigen, en dat wierp direct zijn vruchten af. US kon 5 minuten lang niet tot scoren komen en bij ons viel vrijwel alles goed. Zo denderden wij naar een voorsprong van 20 punten na het derde kwart. 37-17.

In het vierde kwart gingen wij lekker door. Vijf minuten voor tijd schakelden wij in de aanval over op een nieuw aanvalspatroon. We hadden genoeg voorsprong en hebben diverse aanvalssystemen nodig om de tegenstanders nog beter onder druk te kunnen zetten. Helaas was het vertrouwen er nog niet en werden er veel verkeerde beslissingen genomen, dat wordt dus weer trainen en de timing op elkaar afstemmen.

Eindstand 46-26.

Volgende weekeind geen wedstrijd en daarna tegen Apollo.

Scores: Sara 17, Loes 2, Lisette 7, Romany 8, Malou 12.
V.W. 12 uit 19 = 63% (gaat de goede kant op)

7 februari – It’s all in the Blue.

Tegen Blue Stars dames 1 zou geen problemen moeten opleveren. Zij staan stijf onderaan en dat is ook niet zo gek. Alles gaat daar op z’n elf-en-dertigste, de scheidsrechter die wel op tijd aanwezig is maar wacht op een tweede, kwartier later beginnen, elke keer naar de tafel voor uitleg, een tafel die er niets van snapt enz. We moesten om zeven uur beginnen, maar waren uiteindelijk na negenen pas klaar.

De wedstrijd zelf. Wij namen gelijk het initiatief en scoorden er op los. Na 5 minuten stond Blue Stars al in de zone. Dus proberen met het schot. Het schot liep echter niet lekker. Doorploeteren dus en goed blijven verdedigen in de man to man. De verdediging zat goed op slot. Uiteindelijk scoorde Blue Stars maar 22 punten tegen ons 48.

Scores: Sara 14, Louise 5, Loes 6, Lisette 12, Romany 6, Malou 5.
V.w: 8 uit 17 = 47%

31 januari – Harde strijd, nipte zege.

Voor de vierde maal in twee jaar traden wij aan tegen U.S. dames 5. Alle voorgaande keren hadden wij redelijk kansloos verloren. Maar de laatste weken worden wij langzaam maar zeker beter. Dat komt nog niet tot uiting in hogere scores, maar als je minder balverlies hebt kan de tegenstander ook niet makkelijk scoren en wij houden bijna elke tegenstander laag in de tegenscore.

Ditmaal begonnen wij in de zone. De voorgaande wedstrijden tegen U.S. 5 hadden aangetoond dat de man-to-man door hen vrij makkelijk werd weggespeeld. Ondanks de wetenschap dat een aantal van hen beschikten over een goed schot moesten wij het risico nemen om de kleine zone te spelen. En dat pakte goed uit. Gelijk uit de sprongbal werd er gescoord en daarna nog een keer. U.S. kwam weer langszij, voornamelijk door zinloze acties van onze kant waarbij we de bal verspeelden en U.S. makkelijke scores in de schoot geworpen kreeg. Stand na het eerste kwart 10-12.

Het tweede kwart verliep heel anders. In dit kwart zat de verdediging potdicht en U.S. kon het netje niet vinden. Slechts drie punten maakten zij dit kwart tegenover 11 aan Sea Devils zijde. Ruststand 21-15.

In het derde kwart liepen wij in 2 minuten uit naar een voorsprong van 9 punten om die twee minuten later alweer geheel in te leveren. Daarna ging het spel op de wagen. Open scores werden niet toegestaan. Er werd snoeihard verdedigt door U.S. en dat resulteerde in veel vrije worpen. Keer op keer speelden wij een tegen een naar de basket en stonden wij weer aan de vrije worplijn. Van de 10 vrije worpen werden er slechts 5 benut. daarintegen scoorde U.S. in de laatste 5 minuten geen enkele maal. Wat zij ook schoten, alles ging mis. Stand na derde kwart 38-28.

Kat in het bakkie, zou je zeggen. Tot aan de 6de minuut ging alles nog goed. Twaalf punten voor en een tegenstander die vrijwel geen enkel schot door het netje zag gaan. Daarna kregen de zenuwen de overhand. Veel balverlies, niet onder de pressing uit kunnen komen en het weggooien van ballen voerden de boventoon. U.S. profiteerde hier gretig van en sloop naderbij. Nu opeens knalden zij de driepunters er wel in en met nog 1 minuut te spelen was de voorsprong van 12 punten geslonken tot 3. In de laatste minuut was het een heen en weer naar de vrije worplijn. Zes vrije worpen voor The Sea Devils 1 raak. U.S. mocht er 5 nemen, 2 raak. Eindstand 43-41.

Scores: Sara 12, Loes 9, Jolanda 6, Lisette 1, Romany 3, Malou 9, Rona 3.
V.W. 7 uit 20 = 35%

24 januari – Jo, Jo en nog een keer Jo,

Uit naar de Apollohal en tegen De Spuyt. De thuiswedstrijd hadden wij onnodig verloren door in de laatste minuten een voorsprong weg te geven. Met die wetenschap en het feit dat wij tactisch beter zouden zijn, was het zaak om ruim voor tijd de wedstrijd al te beslissen. De laatste twee trainingen waren super en de aanval tegen zone hadden wij nog eens goed doorgenomen. Je zou dus zeggen “gaan met die banaan”. Het werd iets anders.

We namen wel gelijk de leiding maar er gingen ook talloze open kansen en lay-ups mis door ongecontroleerd schieten. Juist tegen een ploeg als De Spuyt moet je super geconcentreerd blijven spelen. Zij verdedigen zo lankmoedig dat je daar zelf ook, in aanvallend opzicht, aan gaat meedoen. Bovendien waren een aantal speelsters blijkbaar weer vergeten hoe de zoneaanval gespeeld moest worden. Gevolg, balverlies en verbaasde gezichten van medespeelsters die het ook niet meer begrepen.

Gelukkig was er een speelster die zich aan deze malaise onttrok. Jolanda bleef haar ding doen en fungeerde veelal als aanspeelpunt. Bovendien schakelde zij de gevaarlijkste tegenstander uit. Zij pakte de fouten waar nodig en bleef rustig in de aanval. Bovendien deed Malou ook wat zij het beste kan, raak schieten. Het was dan ook niet gek dat deze twee 27 van de 36 punten op het scoresheet lieten aantekenen.

Verdedigend speelden wij de hele wedstrijd man to man en dat deden wij uitstekend. Maar als je verdedigend zo goed bent moet je daarvan profiteren en alle kansen benutten die je krijgt. Als wij dat hadden gedaan zouden wij met rust al 20 punten hebben voorgestaan en het einde met 30 punten.

Nu bleven wij een beetje hangen en werd de eindstand bepaald op 27-36.

Scores: Sara 2, Loes 2, Jolanda 17, Lisette 3, Romany 2, Malou 10.
V.W. 6 uit 12 = 50%

11 december – De haai sust ons in slaap.

Donderdagavond half tien in de Apollohal. We waren op tijd maar de velden kwamen exact pas om half tien vrij. Eredivisionist Amsterdam traint dan en van die training werd je ook niet warm. Na een korte warming-up begonnen wij sterk aan de wedstrijd. Jaws speelt een gezapig spelletje en dat was vrij makkelijk te verdedigen. Bovendien had Sara het weer eens op haar heupen en samen met Malou zaten we in no time in de dubbele punten. Jaws kon daar weinig tegenover stellen en na het eerste kwart hadden wij het verschil al gemaakt. 6-17.

Daarna gingen wij langzamerhand een beetje meespelen in het tempo van de tegenstander. De verdediging werd een beetje laks en in de aanval verprutsten wij menig open lay-up. Het betekende dat Jaws het tweede kwart won maar dat de voorsprong met rust nog voor ons was. 17-27.

In het derde kwart gingen wij door met “lanterfanten” en zowel Jaws als wij scoorden in de eerste vijf minuten van dit kwart niet. Daarna allebei nog een schamele 6 puntjes. Hoog tijd om er wat aan te doen. Zone in het vierde kwart en zowaar, er kwam wat meer pit in. Het laatste kwart was weer voor ons en zo konden wij om 23.00 uur in de avond een eindstand van 31-46 van het scorebord aflezen. Zo, deze wedstrijd is ook weer achter de rug. Het blijft vreemd spelen zo midden in de week laat op de avond. Nu 4 weken geen competitie, maar wel trainen, en dan de tweede helft van het seizoen in op 17 januari tegen AMVJ.

Scores: Sara 18, Louise 6, Loes 6, Lisette 2, Romany 8, Malou 6.
V.W. 8 uit 14 = 57%

29 november – Een foutje is snel gemaakt.

Voordat we tegen de ongeslagen koploper Akrides moesten spelen op vrijdag, donderdagavond nog even de zone-defense doorgenomen. Dat het nut had bleek wel in het eerste kwart. Zij kregen er vrijwel geen bal in, maar wij ook niet. Het leek wel het WK-kansen om zeep helpen. Onze zone stond als een huis en was voor Akrides moeilijk te bestrijden. Zelf speelde Akrides een agressieve man to man waartegen wij geen goede aanval konden opzetten. Toch ging de wedstrijd gelijk op en met rust was de stand slechts 20-16 in het voordeel van Akrides.

In de rust afgesproken om door te gaan met de zone. Door een misverstand wie welke positie moest innemen liep Akrides in drie minuten bij ons vandaan. Bovendien hielden wij ons niet meer aan de zone-afspraken. Het gat was geslagen en wij konden niets anders dan achter de feiten aanlopen. Dit overkomt ons niet voor het eerst. De focus bij de start van het derde kwart is er dan niet en dat kost ons ook nu weer de kop. In het vierde kwart herpakten wij ons maar konden niet voorkomen dat Akrides verder uitliep naar een eindstand van 56-37.

Wij hebben een mooie kans laten liggen. Te weinig scoren in het eerste kwart uit goede mogelijkheden, te veel balverlies en slechte schotopties nekten ons. Akrides had het heel moeilijk tegen ons en zal blij geweest zijn met het eindresultaat.

Scores: Sara 11, Louise 4, Loes 1, Lisette 9, Romany 6, Malou 4, Rona 2.
V.W. 5 uit 16 = 31%

22 november – Aalsmeer maatje te klein.

Tegen Aalsmeer, dat stijf onderaan de ranglijst staat, moest een dikke overwinning haalbaar zijn. Ook deze tegenstander speelde de hele wedstrijd zone wat ons noodzaakte om weer veel te passen en te wachten op een goede schotkans of pass naar een vrijstaande center. Dat gaat ons steeds beter af al kan het baltempo soms nog wel wat hoger. Voor de rest valt er over deze wedstrijd, gezien de zwakte van de tegenstander, niet veel te zeggen. Wij hielden het tempo hoog en scoorden aan de lopende band. Aan deze wedstrijd zijn verder geen conclusies te verbinden.
Eindstand 64-24.

Scores: Sara 17, Louise 2, Loes 8, Jolanda 4, Lisette 6, Romany 8, Malou 13, Rona 6.
V.W. 2 uit 6 = 33%

15 november – De politie houdt ons niet tegen.

P.S.O.V.K. (Politie Sport- en Ontspanning Vereniging Kennemerland.) was onze tegenstander afgelopen zaterdag. De Kennemerhal in Haarlem was afgeladen met korfballers en ook op de ijsbaan was het loeidruk. Afleiding genoeg zou je zeggen. Maar na de vorige, desastreus verlopen, wedstrijd was onze focus nu wel goed en speelde iedereen weer een beetje op niveau. Ook nu wonnen wij de sprongbal en ook nu konden wij de lay-up niet verzilveren. De dames willen niet gelijk laten zien hoe goed ze zijn.

Gevolg was wel dat wij in de beginfase een kleine achterstand opliepen maar die liepen wij na de derde minuut snel in. Met onze man tot man hielden wij de tegenpartij af van verdere scores zodat na tien minuten de stand 12-7 in ons voordeel was. In het tweede kwart ging P.S.O.V.K. in een zone verdedigen. Voor ons altijd lastig. Deze keer bleven wij bij omdat er goed gepasst werd en de kansen afgewacht. Ruststand 21-17.

Na rust nog steeds met de man tot man verdediging. De wedstrijd bleef gelijk opgaan met dat verschil dat onze centers nu meer kans kregen onder het bord. Gevolg van het feit dat wij rustig bleven doorcombineren met uiteindelijk een vrij schot of pass naar een vrijgekomen center.

Stand na drie kwarten 32-25.

Omdat de scheidsrechters iets strenger begonnen te fluiten, Loes had al 4 p’tjes te pakken, nu ook in de zone. Dat bleek goed uit te pakken. met name de break kwam er keer op keer goed uit met als gevolg veel vrije worpen. In het laatste kwart mochten wij 6 maal naar de vrije worplijn en haalden daar 6 punten uit. Bovendien bleven onze forwards ook van afstand scoren zodat wij de eindstand van 48-34 mee naar huis mochten nemen.

Scores: Sara 11, Louise 4, Loes 6, Jolanda 7, Lisette 2, Romany 5, Malou 6, Rona 7.
V.W. 7 uit 14 = 50%

8 november – De Sint is in aantocht.

Dat was de enige conclusie die getrokken kon worden na deze wedstrijd tegen Windmills. Het denkvermogen lag volgens mij meer bij de komende chocoladeletters en banketstaven dan bij het goed uitvoeren van de basketbalsystemen. Pas in de zevende minuut konden wij de eerste score laten aantekenen op het sheet. De tegenstander was op dat moment al uit zicht.

Omdat Windmills de gehele wedstrijd in een zone stond, waren wij genoodzaakt om in het systeem net zo lang rond te passen tot dat iemand een goede scoringskans kreeg. Dat rondpassen ging vaak niet verder dan 1 pass gevolgd door een zwieper richting bord in de hoop dat de bal door de ring zou vallen. Na veertig jaar coachen ben ik er inmiddels wel achter dat dat alleen in sprookjes voorkomt.

De wedstrijd sudderde op deze manier voort. Totdat in de vijfde minuut van het derde kwart wij de geest kregen. In drie minuten tijd liepen wij in tot op vier punten. De coach van Windmills vluchtte in een Time-out. Ons momentum werd gebroken en in het vierde kwart was het weer als van ouds. Er werd door ons nog driemaal gescoord terwijl Windmills er 17 punten bij liet noteren. eindstand 40-55.

Winnen begint met een goede voorbereiding. Focus, denken, goede schotkeuze maken, weten hoe de systemen werken, samenspelen, enz. We weten het wel, maar de uitvoering daar gaat het om.

Scores: Sara 4, Louise 4, Loes 4, Jolanda 8, Lisette3, Romany 7, Malou 8, Rona 2.
V.W. 3 uit 6 = 50%

26 oktober – Een zondag met obstakels.

Uit naar U.S. op zondag. Wel vrij parkeren maar geen plaatsje te vinden. Twintig minuten rijden en zoeken, Loes en Lisette zelfs 30 minuten, voordat je je auto kwijt kunt. Een goede voorbereiding is dan al uitgesloten. Maar vol goede moed met 6 speelsters tegen U.S. 4 die gelijk met ons stonden. Dus er zouden mogelijkheden zijn.

Zoals gewoonlijk begonnen wij met een man to man en en winst in de sprongbal. Romany direct naar de ring en een fout. Iedereen wachtte op het fluitje van de scheids. Nou dan kon je lang wachten. In het eerste kwart kregen wij geen fout mee. Dan maar even flink te keer gaan en ja hoor daar kwam de technische fout. Het betekende wel een omslag want direct daarna scoorden wij tweemaal. Het eerste kwart sloten wij af met een voorsprong van 6-5.

In het tweede kwart kregen wij nu wel de vrije worpen. Opdracht was om flink door te zetten richting ring en zowaar, de scheidsen begonnen te fluiten. Met de man to man hielden wij de tegenstander in bedwang en liepen wij langzamerhand uit naar een voorsprong van 12 punten. Jammer was wel dat van de toegekende 13 vrije worpen er slechts 3 werden benut. We besloten om over te stappen naar een zone. Dat was niet zo’n goed idee omdat de tegenstander goed terugkwam tot een ruststand van 21-14 in ons voordeel.

Direct in het derde kwart hadden wij de zaak niet onder controle. U.S. maakte in twee minuten de stand gelijk en ging daarna goed door. Wij stapten weer over naar onze man verdediging en dat hielp. In de laatste twee minuten van dit kwart scoorde U.S. niet meer en konden wij door vier goed genomen vrije worpen de stand brengen op 33-31.

Het vierde kwart ging gelijk op. Helaas liep Romany in de zesde minuut tegen haar 5de fout op, overigens verkeerd geschreven fouten, en moest Lisette in de overige minuten de spelverdelers positie over nemen. U.S. bleef volharden in hun zone verdediging en dat gaf ons de mogelijkheid om de bal rond te blijven spelen totdat zich een open kans voordeed. Eindstand 41-37 voor ons.

Scores: Sara 12, Louise 12, Loes 1, Jolanda 8, Romany 8,
V.W. 11 uit 32 = 34,4%

Wij moeten echt leren om tegen een zone veel langer rond te spelen totdat zich een goede kans voordoet.

18 oktober – Als de coach van huis is…

Cees was een weekendje weg dus werd er een andere Castricum gebombardeerd tot coach. Vandaag tegen Blue Stars D1 die deels Engels praten in het veld en ongeveer allemaal van dezelfde lengte zijn. Qua snelheid zat er niet veel in dus deze dames konden we hebben.

De wedstrijd begon rommelig en de schoten wilden niet raak gaan. Er werd goed man-to-man verdedigd waardoor de tegenstander weinig kansen kreeg. Wij speelden tegen een zone en er was onduidelijkheid over welk spel wij nou speelden in de aanval, was het nou laag, hoog of spelletje 1? Stand na 1e kwart 9-4.

Het tweede kwart bleven we lekker verdedigen maar de ballen wilden niet vallen en de snelheid zat er niet echt in. De tegenstander verdedigden netjes en het was lastig om een gaatje te vinden om te scoren.Er gingen wel meer ballen in dus we gingen de rust in met 21-13.

Na de rust zijn we overgegaan in een zone om zo de tegenstander te stoppen die telkens inside kwam lopen en onze foutenlast onder het bord te beperken. Hier wist de tegenstander geen raad mee en wij konden een aantal fraaie breaks lopen. 34-18.

Je verwacht dat als je bijna het dubbele voor staat dat je deze score makkelijk kunt uitbuiten in het vierde kwart. Helaas kwam het er niet meer uit en konden wij in het vierde kwart maar twee keer scoren. Gelukkig had de tegenstander hier ook last van, eindstand 38-23.

Ondanks een rommelige wedstrijd met een andere coach, ballen die er niet ingingen, passes die niet aankwamen en een spelletje dat meerdere namen heeft, dansten deze dames op het veld omdat de coach van huis is….

Malou 8, Sara4, Loes 8, Louise 2, Romany 3, Rona 7, Lisette 14, Jolanda 10
V.W. 4 uit 9 = 44%

11 oktober – U.S. 5- The Sea Devils dames 2 40-28.

Verdedigend de wedstrijd onder controle. Aanvallend, met name in tweede helft, gefaald. Ruststand 20-18 voor Sea Devils. Eindstand 40- 28 voor U.S.

Scores: Sara 6, Louise 2, Loes 2, Lisette 3, Jolanda 2, Romany 4, Malou 7, Rona 2.
V.W. 6 uit 18 = 33%

4 oktober – Leermomentje!!!

Op bezoek kwam De Spuyt uit Amsterdam. Deze ploeg eindigde vorig seizoen onderaan en zou dus geen probleem moeten zijn. Tijdens het inlopen zagen wij echter al wat nieuwe gezichten en bovendien waren zij met 11 vrouw sterk. Vol goede moed begonnen wij aan de wedstrijd met een man to man. Dit pakte van begin af aan slecht uit. Enkele van onze speelsters kregen totaal geen grip op de tegenstander. Wij lieten ze in positie komen en konden daarna de  een tegen een niet aan. In no time hadden wij ook 4 p’tjes op het formulier staan en stond de Spuyt keer op keer aan de vrije worp lijn. In de laatste minuten stapten wij over naar de zone en konden zodoende nog iets terug komen. Helaas konden wij niet voorkomen dat de stand na het eerste kwart 14-11 in het voordeel van De Spuyt was.

In het tweede kwart duurde het tot de zevende minuut voordat wij tot een score konden komen. Er werd ontzettend slecht geschoten. Geen focus en het slecht toepassen van de schottechniek (gehaastheid) zorgden er voor dat De Spuyt weer bij ons kon weglopen en de rust inging met een voorsprong van 9 punten. 25-16.
Na rust bleven wij in de zone spelen. Hiermee kregen wij De Spuyt wel onder controle. Zij scoorden slecht tweemaal in dit kwart. Maar wij deden het nog slechter. het spel tegen zone werd slecht uitgevoerd en wij schoten nog steeds te gehaast en onzorgvuldig. Na het derde kwart was de achterstand opgelopen tot 11 punten, 29-18 in ons nadeel.

Voor het vierde kwart pepten de dames elkaar nog een keer op. Omdat er toch iets moest gebeuren gingen we weer terug naar de man to man. En nu waren we wel scherp en alert. Met een harde verdediging op de spelverdeler van de tegenstander wist Romany een aantal keren de bal af te pakken. Bovendien gingen wij tegen hun zone met het andere zonespel spelen en dat pakte nu wel goed uit. keer op keer konden wij de vrije speelster vinden en vooral Louise profiteerde hier optimaal van Binnen 5 minuten scoorde zij viermaal en werd de achterstand verkleind tot 1 punt. De Spuyt kwam niet meer tot een knappe aanval. Wij gingen door en in de achtste minuut kwamen wij voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong.

In de laatste minuten bouwden wij die voorsprong uit tot 3 punten. Na een time-out van De Spuyt, met nog 1 minuut op het scorebord, spraken wij af om de wedstrijd uit te spelen. In balbezit passten wij goed rond en greep Romany haar kans om de voorsprong naar 5 punten te tillen. Kat in het bakkie zou je zeggen. De Spuyt dacht daar echter anders over. Snel speelden zij de bal rond en hun nummer 14, topscoorder met 19 punten, maakte hun eerste score van dit kwart en gelijk een driepunter. Met nog een dertigtal seconden op het bord moesten wij de wedstrijd uitspelen. Helaas konden wij de bal niet in ons bezit houden na een schot en met een laatste krachtinspanning schoot nummer 14 nogmaals van ver buiten de driepuntslijn de bal richting ring en…….raak.

Verloren met 1 punt. De teleurstelling was groot, maar we beseften ook dat wij het over onszelf hadden afgeroepen. De eerste drie kwarten waren wij geen schim van het team dat wij kunnen zijn. In het vierde kwart lieten wij pas ons ware gezicht zien. Ja, en dan kan het ook wel eens fout gaan tegen een ploeg die het gehele vierde kwart geen bal richting ring krijgt en met twee bizarre driepunters toch nog de overwinning mee naar huis neemt.

Scores: Sara 6, Louise 11, Lisette 1, Romany 6, Malou 6, Rona 4.
V.W. 2 uit 12 = 17% !!!!!

27 september – De eerste klap is een daalder waard.

Uit tegen AMVJ, kampioen van het vorig seizoen en geroutineerde oudere dames, is niet wat je gelijk de eerste wedstrijd al wil. Met slechts zes vrouw sterk reisden wij af naar Amsterdam. Het was de enige wedstrijd in een ongezellige Ookmeerhal. Toch gingen wij vol goede moed van start in een kleine zone. Ook AMVJ speelt zone, en het liefst het hele seizoen. Vorig seizoen verloren wij beide wedstrijden omdat zij goed gebruik maakten van de momenten dat wij man to man speelden. Dat zou ons nu niet overkomen. Dicht op elkaar verdedigen en agressief uitstappen was het parool en dat werkte uitstekend. Zij konden niet in een goede schietpositie komen terwijl wij wel de ballen in het netje deden belanden.

Stand na het eerste kwart 12- 5 in ons voordeel. In het tweede kwart veranderde er weinig op tactisch gebied en liepen wij zelfs nog iets verder uit. Ruststand 9-18.

In de eerste minuten na rust gebeurde er weinig. Aan beide kanten werd er veel gemist. totdat het in de 5de minuut los ging en de teams achter elkaar het netje weer wisten te vinden. Toch konden wij niet voorkomen dat AMVJ iets dichterbij kwam. 17-25.

Het vierde kwart verliep een beetje rommelig. AMVJ had de oplossing gevonden om onze zone te ontregelen en wisten tot op drie punten te komen. Gelukkig konden wij op tijd het lek dichten en met een 28-34 overwinning togen wij weer huiswaarts.

Scores: Sara 6, Louise 2, Loes 3, Lisette 4, Romany 7, Malou 12.
V.W. 8 uit 16 = 50%

—— Commentaar, suggesties, tekst of foto’s voor de dames 2 pagina? Mail de webmaster!