Seizoen 2015-2016: Dames 2

Speelsters Basketball.nl Historie
Lisette van Baarsen Programma 2014-2015
Darina Castricum Uitslagen 2013-2014
Anouschka Hilferink Stand 2012-2013 (geen)
Romany Hilferink 2011-2012
Malou Maartens 2010-2011
Loes Muskee 2009-2010
Judith Oreel 2008-2009 (u18m)
Aileen Surendonk
Sara Spil
Rona Twaalfhoven
Jolanda Wellen
Trainer/coach: Cees Castricum

Cees, Jolanda, Loes, Romany
Lisette, Anouschka, Malou, Sara, Rona

15 april 2016 – Akrides te sterk, 58-42 verlies

Op vrijdagavond om 19.15 spelen is niet bepaald lekker als de meeste speelsters van alle kanten moeten komen. Toch was iedereen op tijd en we hadden zowaar toeschouwers in de vorm van Sara haar ouders en Sandra. Ook Rona en Darina waren aanwezig om te kijken of hun teamgenoten de winnende lijn van de afgelopen weken konden doortrekken.

Verdedigend begonnen beide teams in de m-t-m. Tot scoren kwamen wij niet in tegenstelling tot Akrides en zo liepen wij al snel tegen een achterstand aan die wij in de gehele wedstrijd niet meer goed konden maken. gedurende de eerste twee kwarten bleef het steeds tussen drie en vijf punten. Het was echter zeer moeilijk om dichterbij te komen. Een aantal speelsters hadden het bijzonder moeilijk met de verdediging van Akrides. Ruststand 27-24.

Na de pauze in de zone om te kijken hoe dat zou gaan. Ook Akrides ging zone spelen en dat was voor sommigen van ons aanleiding om de ballen maar weg te gooien, en ja dan krijg je de breaks om de oren en heeft een zone geen zin meer. Te veel foute passes en het niet meer bereiken van de centers deed ons de das om. Binnen no-time stonden we 11 punten achter. Vergeten waren de lessen hoe om te gaan met pressie op de guard, het eerder spelen van de bal en hoe de centers aan te spelen. Akrides legde zoveel druk op guard en forwards dat je het balverlies al zag aankomen. Alleen Anouschka onttrok zich aan de malaise en ging als een wervelwind over het veld. Maar alleen red je het niet.

Scores: Sara 18 (v.w. 4-0), Loes (v-w 2-0), Jolanda 4, Lisette 8, Romany 2, Anouschka 10 (v.w 11-4).
Totaal v.w. 4 uit 17 = 24%

3 april 2016 – Dames 2 versus Hoppers, 56-49

Voor de stand maakt het niet zo veel meer uit. Maar toch speel je elke wedstrijd om te winnen en tegen Hoppers, geroutineerde dames, wilden wij dat wel. Uit hadden wij met 7 punten (56-49) verloren maar hadden ook gezien dat wij niet de mindere waren. We startten met een man tot man verdediging en Hoppers deed dat ook. Dat gaf ruimte voor een een tegen een en de break. Anouschka maakte daar dankbaar gebruik van en scoorde 11 van de 13 punten in dit kwart. 13-8.

In het tweede kwart kwam Hoppers nog iets terug maar daarna zetten wij verdedigend de druk er goed op en liepen langzaam weg naar een 10-punts voorsprong in de zevende minuut. In de laatste minuten kwam Hoppers nog iets terug zodat de ruststand 30-23 werd.

Na rust ging Hoppers zone spelen en daar kregen wij het moeilijk mee. De scores stokten en het was zoeken naar de vrije man. Echter onze man to man stond als een huis en Hoppers kon ook niet makkelijk tot scoren komen. Na de zesde minuut scoorden wij driemaal en brachten een voorsprong van 12 punten op het bord. Helaas waren wij niet allemaal even scherp en maakten in de laatste minuut een paar denkfouten. Hoppers maakte daar dankbaar gebruik van en bracht de stand na het derde kwart op 42-35.

Het vierde kwart werd een kopie van het derde. Om en om werd er gescoord. Wij bleven zoeken naar de vrije center en dat lukte aardig. Hoppers perste er nog een slotoffensief uit en kwam terug tot op drie punten. Daarna werd de wedstrijd door Jolanda en Anouschka in het slot gegooid en konden wij de zege veiligstellen. 56-49.

Een goed gespeelde wedstrijd. Je ziet dat iedereen beter nadenkt in het veld. Bovendien hebben wij meer oog voor de situatie en de medespeelster waardoor de kansen worden benut. In de uitwedstrijd scoorden onze centers 22% van de scores, in deze wedstrijd 50%. De centertrainingen onder leiding van Jolanda hebben effect en de guard en forwards zien de centers ook beter. Bovendien krijgen de forwards meer ruimte waardoor zij ook weer gevaarlijker worden en tot scoren kunnen komen.

Scores: Sara 10, Loes 6, Jolanda 12, Romany 6, Anouschka 16, Malou 6.
V.W. 5 uit 8 = 63%

3 april 2016 – Zonnig, zonnig, zonnig

Met 8 vrouw sterk reisden wij op zondag af naar Landsmeer om daar aan te treden tegen Waterland dames 2. Bij binnenkomst in de sporthal bleek daar een rommelmarkt te zijn. Gelukkig was er nog een zaaltje waar de edele sport “Basketbal” werd gespeeld. Iedereen was in een zonnig humeur en dat werd gedurende de wedstrijd alleen maar beter. In het verleden hadden wij het altijd moeilijk tegen dit team en waren wij vaak genoodzaakt om zone te gaan verdedigen.

In deze wedstrijd starten wij met een m-t-m en dat bleek een goede keuze. Al snel leed Waterland enkele keren balverlies en konden wij tot makkelijke scores komen. Vooral in het tweede kwart probeerde Waterland te forceren richting ring maar dat leverde niet meer op dan een flink aantal vrije worpen die zij niet benutten. The Sea Devils wist de ring wel te vinden en liep steeds verder uit naar een ruststand van 30-14.

Na rust was het gedaan met Waterland en konden wij naar hartelust de verschillende spelletjes gaan oefenen. En dat gaat steeds beter. De speelsters “zien” elkaar beter staan en weten elkaar ook aan te passen. Mooie combinaties en breaks waren het gevolg en de voorsprong liep verder op. Na 40 minuten konden wij de warme hal verlaten met een eindstand van 70-34 in ons voordeel en het goede gevoel dat wij nog beter kunnen.

Scores: Sara 16, Loes 2, Jolanda 17, Romany 10, Anouschka 18, Malou 7.
V. W. 6 uit 15 = 40% ???

12 maart – Vier minuten teveel in deze wedstrijd

Na de vorige keer roemloos ten onder te zijn gegaan vandaag met zes dames naar BV Amsterdam. Veel zieken of geblesseerden en Cees op vakantie, zouden we weer de punten om onze oren krijgen? Zonder verwachtingen zijn we het veld opgestapt. Zone dichthouden was het doel en het de tegenstandster zo lastig mogelijk maken.

We begonnen aan beide kanten gelijk op, de zone stond als een huis en door goed te passen en daar uit te scoren stonden we na een kwart punten voor 13-17. BV Amsterdam bleef in de man-to-man en wij bleven stug doorverdedigen in de zone. Daar kwamen ze moeilijk doorheen maar als ze een kans hadden, verzilverden ze deze vaak meteen. Sara en Lisette bleven onder het bord rebounden en verdedigen waarbij Malou of Judith vandaag in de verdediging als gelegenheids center stonden. Einde tweede kwart 26-28.

In het derde kwart bleven we aan elkaar gewaagd en zorgden Anouschka en Romany voor de press op de tegenstander. 40-42.

Het vierde kwart werd weer iets rommeliger en de vermoeidheid sloeg echt toe. Er werden aan beide kanten meer fouten gemaakt en Sara moest met vijf fout naar de kant. Tot de zesde minuut bleven we gewaagd aan elkaar maar helaas waren het net vier minuten teveel. Eindstand 50-55.

Complimenten voor een goed samenspel, een aantal mooie passes en mooie scores uit het dames 1 spelletje. Zonder verwachtingen het veld ingaan is soms zo gek nog niet.

Scores: Malou 4, Lisette 11, Judith 2, Anouschka 7, Sara 20, Romany 6

13 februari – Over geiten en zo meer….

Tegen Alkmaar Guardians, stijf onderaan in de competitie, was het plan om een hogere score te halen dan in de afgelopen wedstrijden. Steevast eindigen wij rond de 40 punten en helaas was dat nu niet anders, eindstand 38-26. Wij begonnen de wedstrijd met de opdracht om het systeempje te spelen wat op de training was geoefend. Helaas moest geconstateerd worden dat de “Delete-knop” weer eens had toegeslagen.

Dus maar weer snel overgeschakeld naar de gewone Pick-and-roll en dat had wat effect. Dat wij niet op een achterstand werden gezet had meer te maken met het onvermogen van The Guardians om tot scoren te komen dan met onze verdediging of aanval. Het was rommelig en de “non-acties” waren niet te tellen. Toch eindigden wij dit kwart met een lichte voorsprong. 9-6.

In het tweede kwart waren het de centers die het merendeel van de punten voor zich opeisten. Zij werden beter aangepasst waardoor de scores onder het bord niet konden uitblijven. Zowel Alkmaar als wij bleven volharden in een man-to-man en dat begon zijn irritaties op te leveren. De, niet bestrafte, lopende blocks van Alkmaar leverden flink wat commentaar op. Het “gemekker” was niet van de lucht. Maar het heeft geen nut en is verspilde energie om daar maar continu op te reageren. Beter is het om door anders te verdedigen daarop te anticiperen. Ruststand 20-12.

Gelijk in het derde kwart nogmaals geprobeerd om met hoge Pick and rolls de ruimte onder het bord te benutten. Ook nu had dat geen effect. Dus toch maar weer over op een ander spelletje. Jolanda bewees in dit kwart haar waarde en scoorde de nodige punten. Toch gingen wij het vierde kwart in zonder dat wij verder waren uitgelopen. In dat vierde kwart gooiden wij de deur dicht. Er was voor Alkmaar geen doorkomen meer aan en dat ontaardde af en toe in wat fysiek geweld.

De emoties liepen hoog op maar de coach van Alkmaar was verstandig en haalde de ergste boosdoener van het veld. Tot het eind van de wedstrijd bleef het een hard gevecht. Gelukkig bleven een aantal spelers bij ons normaal basketballen en lieten hun emotie niet de boventoon voeren. Loes, Sara en Jolanda bleven de rebounds pakken en aan de andere kant van het veld de scores verzorgen. Eindstand 38-26.

Scores: Sara 11, Loes 4, Jolanda 12, Lisette 3, Romany 6 (2 drietjes) en Malou 2.
V.w. 2 uit 4 = 50%

31 januari – Wedstrijd met meerdere gezichten

Tegen de koploper Lisse dames 1, eindstand 36-45, lieten wij zien hoe het wel moest en hoe niet. Beide teams begonnen met een man to man en dat was in ons voordeel. Wij konden regelmatig de basket vinden en ons “spelletje” liep goed. Regelmatig kwam er een forward of guard vrij op de kop van de bucket waarna er een score volgde.

In het eerste kwart liepen wij uit naar een 16-10 voorsprong. Het tweede kwart begon iets moeizamer, maar wij bleven wel scoren. In de vierde minuut ging Lisse in een zone staan en dat werd ons fataal. Wij verzuimden om naar het bord te gaan en van de vele schoten viel er geen een. Gevolg nul scores in de laatste vijf minuten van dit kwart en een ruststand van 23-32.

Na rust gingen wij ook maar in de zone om wat meer greep op de wedstrijd te krijgen. Lisse liep in twee minuten weg naar een voorsprong van 13 punten maar daarna scoorde zij geen bal meer dankzij onze verdediging. Zodoende konden wij weer naderbij kruipen tot op 5 puntjes. Toch had er meer ingezeten als wij niet een paar goede kansen om zeep hielpen. Als je kansen krijgt, moet je toeslaan. Lisse was op dat moment rijp voor de slacht echter wij faalden in de afwerking.

In het vierde kwart herpakte Lisse zich en kabbelde de wedstrijd naar een eind. Wij waren onmachtig om het tij te keren en Lisse vond het allang goed.

Conclusie, we scoren veel te weinig. De laatste wedstrijden 40, 40 en 36 punten. En dat komt echt niet omdat de tegenstanders goed verdedigen maar wij gaan slecht om met de ons geboden kansen. Volgende keer beter.

Scores: Sara 12, Judith 2, Loes 7, Lisette 1, Romany 4, Anouschka 6, Malou 2, Aileen 2.
V. W. 4 uit 11 = 36%

24 januari – US 4 deze keer te sterk. 48-40

De dames van US 4 zijn al jarenlang een goede tegenstander waartegen het moeilijk basketballen is. Zij hebben een stevige man to man en kunnen bovendien een press spelen. Dat werd ons fataal omdat wij te weinig individuele acties tot een goed einde konden brengen en de passing ook te wensen overliet. Ondanks dat wij, ik zou haast zeggen zoals gewoonlijk, de sprongbal wonnen, konden wij voor de zoveelste keer een misser noteren onder het bord. Gelijk daarna trok US het initiatief naar zich toe. Wij wisten de centers niet te bereiken door de druk die er op de guard en forwards werd gezet. Balverlies was het gevolg en US liep weg naar een 12-6 voorsprong.

In het tweede kwart kwamen wij binnen 4 minuten terug tot een gelijke stand. De rest van dit kwart tekende zich al af door de vele vrije worpen die ons werden toegekend. Helaas maakten wij daar geen goed gebruik van en gingen wij rusten met een kleine achterstand 23-22.
Na rust schakelden wij over naar een zone en kwamen wij voor het eerst op voorsprong. Dit duurde echter niet lang. Veel balverlies zorgde er voor dat US, die hun kansen beter benutten, na het derde kwart weer een voorsprong pakte, 35-31.

Nog niets aan de hand zou je zeggen. Helaas trokken wij ons vele balverlies en slechte passing door in de eerste minuten. US ging er van door en na een time out en weer terug naar de man to man kregen wij weer grip op de wedstrijd. Ondanks een goede serie van Anouschka, zij bracht ons terug van een achterstand van 12 punten naar 6 punten, konden wij het niet bolwerken. Eindstand 48-40.

Leuke wedstrijd, teveel balverlies deed ons de das om. Vrije worpen te laag percentage. 10 uit 23 = 44%. Dat is te laag. Zeker als je in ogenschouw neemt dat Anouschka 4 uit 5 scoort (80%) en de rest dus 6 uit 18 (33,3%).

Scores: Sara 12, Judith 2, Loes 2, Lisette 4, Darina 2, Romany 2, Anouschka 12, Malou 4.

17 januari – Moeizame wedstrijd in winst omgezet. 40-33.

Van Schrobbelaar hadden wij uit verloren. Het is een jong team met veel inzet die er de hele wedstrijd voor gaan. Voor ons dus zaak om het verdedigend goed op te pakken. Beide teams begonnen met een man-to-man en het bleek dan ook moeilijk scoren. Wij misten veel kansen en konden slechts zes punten op het scorebord brengen aan het eind van het eerste kwart. 6-12.

In het tweede kwart de nadruk gelegd op het verdedigen. Wij kregen daardoor wat meer balwinst en in de aanval zochten wij de centers op. Dat bracht ons in een ruk aan de leiding, 15-14 na vier minuten. In de laatste minuten drukten wij door en scoorde Sara driemaal op rij zodat de ruststand 25-21 werd.

Na rust stond Schrobbelaar in een zone waar wij veel moeite mee hadden. Alle schoten gingen mis omdat er te weinig rust was. Onder het bord konden wij de centers moeilijk bereiken. Toch moesten zij het gaan doen als de schoten niet vallen. Loes en Jolanda wisten er toch nog een paar in te krijgen maar konden niet voorkomen dat Schrobbelaar weer dichterbij kroop. 29-32.

Het vierde kwart was meer vechten dan basketballen. Aan beide kanten werd er weinig gescoord door het fysieke spel. In de achtste minuut nam Schrobbelaar, met nog een punt achterstand, een time-out wat ons de kans gaf op een tactische tegenzet. Wij gingen nu zone spelen en dat wierp direct zijn vruchten af, balverlies door Schrobbelaar en scores door ons. In de laatste twee minuten brachten wij de eindstand op 40-33.

Scores: Sara 11, Loes 7, Jolanda 8, lisette 4, Romany 4, Anouschka 4, Malou 2.
V. W. 4 uit 6 = 67%

9 januari – Goede voornemens achtergelaten.

In Castricum wel te verstaan. Tegen Onze Gezellen, slechts een wedstrijd gewonnen tot nu toe, werd het een zware wedstrijd die uiteindelijk verloren ging met 48-45. Omdat niet duidelijk was of Anouschka en Aileen op tijd in Haarlem konden zijn en Darina en Judith in de lappenmand zitten, werd een beroep gedaan op Jolanda en Rona om ons te komen versterken. Helaas mocht het niet baten. We vochten voor wat wij waard waren maar met name hun nummer 10, de ons welbekende Laurien Teunis (zuster van), was niet af te stoppen en bezorgde ons een pijnlijke avond.

Zoals ook in de thuiswedstrijd begonnen wij met een man to man. Dat ging redelijk en wij kwamen door scores van Malou op een voorsprong van vier punten. Daarna werd het niet onder controle krijgen van de nummer 10 ons fataal. In een ruk pakte Onze Gezellen een voorsprong van 6 punten aan het einde van het eerste kwart. Vanaf dat moment is het verschil niet groter geweest dan 6 a 7 punten.

Wat wij ook probeerden we kwamen niet dichterbij. In het derde kwart schakelden wij na 5 minuten over op een zone en dat hielp een beetje. lisette, Jolanda en Anouschka brachten ons naar een voorsprong van 4 punten aan het eind van het derde kwart. Het vierde kwart verliep echter desastreus. Slechts twee scores konden wij bij laten schrijven op het sheet. Langzamerhand kwam Onze Gezellen over ons heen.

In de laatste minuut maakten wij het nog spannend door op drie punten te komen maar de tijd was te kort. We moeten echt weer in het ritme komen door allemaal te komen trainen en te proberen om de conditie te verbeteren. Dan speel je weer wat makkelijker en komen de resultaten vanzelf.

Scores: Sara 6, Loes 2, Jolanda 8, Lisette 4, Anouschka 13, Malou 6, Rona 3, Aileen 3.
V.w. 5 uit 12 = 42% ??

12 december – Winst in tactische wedstrijd. 47-30.

Deze wedstrijd begonnen wij in een zone. Dat hebben wij al een tijdje niet meer gespeeld maar de ervaring tegen Akrides heeft ons geleerd dat zij daar vaak niet goed mee om kunnen gaan. En het was gelijk raak. Akrides moest blijkbaar in het koppie nog even overschakelen en kreeg dat niet goed voor elkaar. Hun schoten vielen niet en de rebounds waren meestal voor ons. In de aanval acteerde Sara sterk met prachtige voltreffers en Anouschka deed ook een duit in het zakje. Stand na eerste kwart. 12-3.

In het tweede kwart ging Akrides ook in de zone en hadden wij het even moeilijk. Zij scoorden driemaal op rij en stonden plots op vier punten. Wij pasten ons aanvalsspel aan door net zo lang te passen totdat onze centers open stonden naar de bal. Loes bleef de blocks op Jolanda zetten en uiteindelijk kwam dan die bal. Daarna even afmaken. Tekenend was dat alle punten gescoord werden door de centers op een na. Ruststand 28-14.

Daarna werd het een wedstrijd van ”uitspelen maar”. Beide partijen bleven in de zone staan in de wetenschap dat als zij over zouden gaan op man to man je net zo goed opnieuw Sinterklaas kon gaan vieren. Dat risico werd niet genomen. Zelfs in de laatste vijf minuten van de wedstrijd ging Akrides niet over op een man-to-man, dus kabbelde deze kennismaking naar een eind. 47-30.

Scores: Sara 12, Loes 3, Jolanda 12. Lisette 3, Anouschka 13, Malou 4.
V.W. 9 uit 18 = 50%

3 december – Slechts helft van Dames 2 vindt ontsnappingsroute.

Dames 2 Escape Room

In plaats van een training een heuse teambuildingsavond. Op drie december lieten wij ons opsluiten in de “Escape-rooms” in Alkmaar. Het gehele team inclusief Rona en Christa werd door loting in twee ontsnappingsteams geplaatst. Na een langdurige plaspauze, oorzaak zenuwen, kregen wij de nodige aanwijzingen en werden opgesloten in de “Escape-rooms”. Vanaf dat moment ging de klok onverbiddelijk lopen en moesten wij de vele “puzzels” en raadsels zien op te lossen. Geheimschrift, logisch denken, proberen en nog eens proberen. Langzamerhand werd het ene na het andere probleem opgelost.

Het zestal in onze kamer vulde elkaar goed aan. Iedereen bedacht wel oplossingen en maakte de goede combinaties. Het was verbazingwekkend te zien hoe “’cool” iedereen bleef. Dat is in de wedstrijd wel eens anders. De klok, geprojecteerd op een groot beeldscherm, tikte onverdroten door. In de laatste tien minuten wisten wij nog de nodige combinaties te maken en uiteindelijk de sleutel te pakken te krijgen om de deur te openen. Nog 5 minuut 45 op de klok. Bingo, we hadden het gehaald. Later werd ons verteld dat slecht 35% vcan de deelnemers de deur binnen de tijd openkregen, dus best goed van ons.

Beneden aangekomen kwam ook het andere team uit de kamer, zij hadden het net niet gehaald. Zij moesten veel meer ‘’opdrachten“ vervullen en deden er soms iets te lang over om het voor elkaar te krijgen. Na een fotomoment en nog een drankje gingen we weer huiswaarts. Een heel leuke ervaring en voor herhaling vatbaar. Gebleken is ook dat als iedereen elkaar helpt het eindresultaat beter is. Dat gaan wij met basketbal ook doen.

Cees

28 november – Hoppers meer routine. 56-49.

Tegen Hoppers weer een wedstrijd waar we volop aan de bak konden. Rona kwam ons versterken vandaag omdat wij Judith een aantal weken kwijt zijn en Malou moest werken, drie uur s’middags op zaterdag is geen tijd voor een seniorenwedstrijd. Maar oké, we gingen goed geconcentreerd de wedstrijd in en wonnen de sprongbal. Helaas werden wij direct geconfronteerd met een tegenstander die wel weet hoe je moet verdedigen en leverden wij de bal direct in. Ook in de volgende aanvallen gebeurde dat en zo kwamen wij iets achter.

Toen wij eindelijk doorhadden dat je gewoon “safe” moet passen begonnen bij ons ook de scores te lopen. Onze centers hadden het moeilijk omdat Hoppers enkele geroutineerde dames heeft die weten hoe je een center moet verdedigen. Zij kwamen gedurende de wedstrijd dan ook moeilijk tot een scoringspoging en als die er al kwam was er te weinig controle. De scores moesten dan ook van de forwards en guard komen.

Helaas viel Aileen al snel uit met een enkelblessure en moest naar het ziekenhuis vervoerd worden. Marcel, nog bedankt. Het kon niet verhinderen dat wij steeds beter in het spel kwamen. In de verdediging kregen wij meer grip op de slimmigheidjes van sommige Hopper-speelsters en aanvallend vielen de schoten. Met een driepunter bracht Rona de stand op 25-25 met rust.

In de eerste minuten na rust waren we niet scherp genoeg in de verdediging en kon Hoppers een paar punten afstand nemen. Langzamerhand liep de achterstand op tot 10 punten. Daarna hervonden wij ons en brachten het verschil terug naar 5 punten met nog 2 minuten te spelen. In die eindfase viel het schot net niet en konden wij de druk op Hoppers niet opvoeren. Na het laatste fluitsignaal stond de eindstand, 56-49, op het bord.

Goed gespeeld maar de routine van de tegenpartij gaf de doorslag. In alle wedstrijden tot nu toe scoorden onze centers meer dan de helft van alle punten. In deze wedstrijd was dat maar 22 %. We lieten ons onder het bord teveel aftroeven en misten daardoor de makkelijke scores. Over de gehele wedstrijd gezien goed gespeeld en weer veel geleerd.

Scores: Sara 2, Loes 2, Lisette 5, Darina 7, Romany 6, Anouschka 22, Rona 5.
V.W. 10 uit 15 = 67%

21 november – Waterlanders bij Waterland

Het seizoen verloopt tot nu toe wisselend. Nog niet iedereen heeft de vorm te pakken maar gelukkig hebben wij nog Aileen, onze kersverse nieuwe forward. Zij ontwikkeld zich goed en verdedigend stond zij al haar mannetje. In deze wedstrijd kwamen nu ook de eerste scores. Waterland staat in de stand gelijk met ons en we wisten niet wat wij konden verwachten. Al snel bleek dat slechts drie speelsters bij hen de dienst uitmaakten.

Toch was het niet makkelijk voor ons om tot scoren te komen omdat Waterland vrijwel de hele wedstrijd in een zone speelden. Wij moesten in de aanval geduld hebben en proberen de verdediging uit elkaar te passen. In het eerste kwart lukt dat goed door de bal meerdere keren terug te passen naar de vrijstaande guard en forward die hun korte schoten door het netje lieten ploffen. The Sea Devils nam zo een snelle voorprong. 18-11.

Het tweede kwart werden onze centers in stelling gebracht. We passten nu zolang door tot dat onze center “open” stond en met een een-tegen-een actie tot scoren probeerde te komen. Slecht benutte vrije worpen waren het gevolg. Toch kon Waterland niet voorkomen dat wij de rust ingingen met een 27-22 stand.

Afgesproken werd om door te gaan met het zoeken naar de vrije speelster. De balsnelheid moest omhoog en dat ging ook steeds beter. We bouwden de score langzamerhand uit tot 40-30.

In het vierde kwart kwam Sara los. Achter elkaar scores en vrije worpen. Helaas werden niet alle vrije worpen benut, maar de vorm begint weer terug te komen. De wedstrijd werd beslist met een mooie one-to-one van Malou met bonus. Eindstand 55-37.

We komen beter in ons spel. Verdedigend hielden wij de gevaarlijkste tegenstanders onder controle en aanvallend komt er wat meer rust in.

Goed gespeeld.

Scores: Sara 14, Loes 6, Darina 5, Romany 11, Anouschka 12, Malou 3, Aileen 4.
V.W. 4 uit 13 = 31%

7 november – Sterk Amsterdam ontwricht spel Sea Devils. 35-80.

Bij de warming up viel het al op. Allemaal “lopers” bij de dames van Amsterdam. En dat bleek al snel in het eerste kwart. Alles ging bij Amsterdam op Full Speed, en dan niet alleen voor wat betreft het lopen maar ook handelingssnelheid, pressing, double teamen, ball-grabbing en ga zo maar door. Er valt over de wedstrijd niet veel te zeggen. Wij verzandden elke keer weer in dribbelen en als we dan weer in de double teaming waren beland een noodpass. Pas in het vierde kwart gingen de bellen af en werd de press een paar maal weg gepasst.

Slechts drie speelsters haalden hun eigen niveau. In het geheel genomen te weinig oog voor medespeelsters, te laat met passen, teveel dribbelen, slecht verdedigen enz. Meermalen kon Amsterdam met een simpele give-and-go tot scoren komen. Er werd niet eens een poging ondernomen om de looplijn dicht te zetten. Dat is punten weggeven en de tegenstander in staat stellen om direct daarna een pressing uit te laten voeren.

Juist tegen dit soort tegenstanders kan je laten zien dat je geleerd hebt hoe je om moet gaan met een press, een aanval uitspelen, een tegenstander weg te dribbelen (links en rechts), uit te blokken en de bal te pakken voor een snelle outlet. Volgende keer gaat het vast beter. Dan kunnen we weer, tegen een mindere tegenstander, in ons eigen tempo spelen.

Scores: Sara 8, Judith 2, Loes 4, Jolanda 8, Lisette 4, Romany 2, Anouschka 5, Malou 2.
V.w. 11 uit 20 = 55%

24 oktober – Alkmaar Guardians lastige tegenstander.

Deze week tegen Alkmaar dat op de onderste plaats stond. Toch een waarschuwing vooraf omdat zij alleen nog maar tegen de topteams hadden gespeeld. Zoals wel vaker wonnen wij de sprongbal maar misten wij de daaropvolgende lay-up. Een voorbode van wat ons het eerste kwart stond te wachten. Omdat er genoeg speelsters aanwezig waren speelden wij man to man, evenals Alkmaar.

Het begin was echter te slap. De verdediging niet alert en in de aanval veel te traag in de passing. Bovendien floten de scheidsrechters “in de geest van de wedstrijd”, zoals zij dat noemden. Ik ben er nog steeds niet achter wat dat dan is. Na wat gekissebis met de scheidsen over lopende blocks en over the back besloten zij veel strikter te gaan fluiten. En dat was in ons voordeel. Het kon echter niet verhoeden dat wij na het eerste kwart slecht 4 punten hadden gescoord tegenover Alkmaar 10.

In het tweede kwart werd nu wel goed gefloten en kwamen wij snel dichterbij. Maar elke keer als wij de aansluiting weer hadden werd er een aantal keren achter elkaar dom balverlies geleden en kwamen wij weer achter. Dit kwart wisten wij wel positief af te sluiten en de ruststand werd derhalve 24-22, nog wel in het voordeel van Alkmaar.

Na rust drukten wij goed door. Met vlagen werd er goed gespeeld. We bleven echter volharden in teveel balverlies door ondoordachte acties en jezelf vastdribbelen. Daardoor kon Alkmaar weer aanhaken en met slechts twee punten voorsprong werd dit kwart afgesloten. 33-35.

Het vierde kwart moest het worden. Alkmaar speelde een press en ondanks dat we dat al meer keer waren tegengekomen dit seizoen wisten we er wederom niet goed mee om te gaan. In plaats van ze volledig weg te passen bleven we weer in de dribbelmodus hangen. Het dribbel kampioenschap kan ons zowat niet meer ontgaan. Daarin tegen zat onze verdediging beter in elkaar. Eindelijk gingen wij volle bak in de defense en dat wierp zijn vruchten af. De tegenstander kwam tot maar een score en driemaal aan de vrije worplijn. De vrije worpen gingen vrijwel allemaal mis en dat had tot gevolg dat wij steeds verder uitliepen. Eindstand 41-49.

Scores: Sara 6, Judith 2, Loes 7, Darina 10, Romany 4, Anouschka 16, Malou 4.
V.W. 7 uit 14 = 50%

10 oktober – Lamlendig en veel balverlies

Wedstrijd niet vergeten en van leren. Inmiddels vier wedstrijden gespeeld, 2 gewonnen en 2 verloren. Het is voor iedereen duidelijk dat wij ze alle vier konden winnen. De voorbereiding en trainingsopkomst is debet aan ons slechte presteren. Het niveau van de tweede helft van het vorig seizoen is nog ver weg. Trainen dus.

Scores: Sara 15, Loes 5, Lisette 1, Darina 8, Anouschka 6, Malou 2.
V.W. 3 uit 13 = 23%

3 oktober – US 4 53-49

Deze tegenstander kenden wij nog van het vorig seizoen. Bij de teams van US moet je altijd flink aan de bak. Ook deze wedstrijd was dat het geval. Verdedigend begonnen wij man to man, evenals US. The Sea Devils had de meest flitsende start. Er werd aan de lopende band gescoord. Onze centers kwamen goed door en ook Anouschka begon weer ouderwets. Darina stond erg sterk te spelen en nam het grootste gedeelte van de productie in het eerste kwart voor haar rekening. 17-10.

In de eerste vijf minuten van het tweede kwart speelden wij heel sterk en kon US er niets tegenover zetten. We kwamen 13 punten voor maar daarna stokte het bij ons en kon US terugkomen tot 35-28 bij rust.

Na rust gooide US er een schepje bovenop. Fysiek dan. Er werd harder door hen verdedigt waardoor het ritme uit de wedstrijd werd gehaald door de vele malen dat wij naar de vrije worp lijn moesten. Helaas wisten wij van de 8 vrije worpen in dit kwart er slechts 3 te benutten. Omdat US ook weinig tot scoren kwam werd de stand na het derde kwart 44-38.

In het laatste kwart werd het super spannend. Darina werd dusdanig verdedigd dat zij geen kans meer kreeg om te scoren. US begon nog steviger te verdedigen en full-court press te spelen. Daardoor kwamen zij stapje voor stapje dichterbij. Het moest nu meer van onze forwards en guard komen. In de achtste minuut kwam US tot op 1 punt. De laatste minuten waren chaotisch en stonden we weer aan de vrije worp lijn. Een score en een vrije worp brachten uiteindelijk een eindstand van 53-49 op het bord.

We lieten ons een beetje van de wijs brengen door hun fysieke spel en de press. Op zulke momenten moeten wij het hoofd koel houden en de juiste beslissingen nemen. In de eerste twee kwarten kregen wij 3 vrije worpen en de tegenstander 6. In de laatste twee kwarten wij 16 en US geen. Als wij er van de 16 maar 6 ingooien, roep je het ook over je zelf af. Het is o zo belangrijk om tegen fysiek spelende tegenstanders de vrije worpen raak te gooien. Alleen daarmee kan je ze al demotiveren.

Scores: Sara 5, Loes 8, Darina 16, Romany 2, Anouschka15, Malou 7.
V.W. 8 uit 19 = 42%

26 september – Schrobbelaar schrobt de vloer aan met Dames 2.

In een bloedhete sporthal Universum traden de dames aan tegen een voor ons onbekend Schrobbelaar. Het bleek een jong universiteitsteam te zijn met maar twee speelsters die het spelletje een beetje doorhebben. Loes en Anouschka zaten weer op de bank na een periode van lichamelijk ongemak. Verder moesten wij het doen met Judith, Romany, Darina, Lisette en onze redder in nood Jolanda.

Vanwege de kleine bezetting en omdat Loes nog niet al te veel speelminuten kon maken, werd er gestart in een zone. Dat pakte echter verkeerd uit. We begonnen veel te slap en lieten de tegenstander regelmatig toch onder het bord komen. Aanvallend lieten wij veel open kansen onbenut, een teken dat de scherpte niet aanwezig was. alleen Jolanda en Darina onttrokken zich aan de malaise en scoorden de enige punten in dit kwart. 14-7 voor Schrobbelaar.

Hierna gelijk overgeschakeld naar man to man. Verdedigend maakte het niet zo veel uit maar aanvallend konden wij nu meer klaarmaken. Loes en Anouschka begonnen nu te scoren. We kwamen echter niet dichterbij zodat de ruststand 33-24 werd.

Na rust direct er boven op en kwamen terug tot op 5 punten. Van beide kanten werd de vrije worp lijn veelvuldig bezocht wat de vaart uit de wedstrijd haalde. Op de cruciale momenten misten wij belangrijke scores zodat het gat steeds rondom de 5 punten bleef. Ook in het vierde kwart veel vrije worpen. Van de 6 wisten wij er echter maar 1 raak te schieten. Het gat bleef zodoende op 5 punten hangen en wij waren niet in staat om dat te dichten. Eindstand 47-39 voor Schrobbelaar.

Van deze tegenstander hoeven wij niet te verliezen. Ook de scheidsrechters, prima gefloten trouwens, gaven aan dat de vele gemiste open lay-ups ons de wedstrijd hebben gekost. Jammer, volgende keer beter.

Scores: Loes 6, Jolanda 14 (v.w. 8 uit 10), Lisette 6, Darina 4, Romany 1, Anouschka 8.
V.W. 11 uit 20 = 55%

19 september – Startproblemen tegen Onze Gezellen.

Dat kan op meerdere oorzaken duiden. Is de benzine op, de brandstofleiding verstopt, doet de boordcomputer het niet, accu leeg of is de bestuurder niet helemaal bij de les.
Bij dames 2 waren er in de eerste wedstrijd van het seizoen meerdere oorzaken aan te wijzen. Op de eerste twee trainingen minimaal aantal speelsters aanwezig en voor sommigen was het weer even wennen. Wat is dat ook alweer “Basketbal”??

Toch wisten de dames de winst binnen te halen in deze, voor hen, nieuwe klasse. We zijn iets hoger gaan spelen en daar horen natuurlijke andere tegenstanders bij. Onze Gezellen, een gemiddeld genomen ouder damesteam, had de routine in huis en zou het ons wel eens moeilijk kunnen gaan maken. Beide teams hadden echter een stroeve start. In minuut 4 werd voor het eerst gescoord en daarna liep het gelijk op tot een 12-10 voorsprong voor The Sea Devils na 10 minuten.

In het tweede kwart nog steeds veel balverlies, slecht opstellen in de verdediging en chaotisch spel in de aanval. Onze Gezellen kon daar echter niet van profiteren. Het enige wat wel goed liep was onze break en die zorgde er ook voor dat wij toch langzaam uitliepen naar een ruststand van 29-20.

Na rust toch weer even dat dipje. Geen goede concentratie en focus. Onze Gezellen was inmiddels overgestapt op een zone en dat bracht voor ons de nodige problemen. In plaats van rond passen en rustig onze kans afwachten gingen wij nog sneller spelen en leden daardoor veel balverlies. In een rush werd het gat gedicht en in de derde minuut stond het al gelijk. Daarna was het stuivertje wisselen en konden dames 2 het derde kwart nog net met twee punten voorsprong afsluiten. 33-31.

In het vierde kwart ging het nog gelijk op tot de derde minuut. Daarna herpakten een aantal spelers bij ons zich. Er werd steviger verdedigt, hun sterke center werd onder controle gebracht en in de aanval werd er rustiger gespeeld waardoor de kansen nu wel kwamen. Onze gezellen kwam niet meer tot scoren terwijl wij langzamerhand uitliepen. De laatste minuten werden keurig uitgespeeld met als gevolg een 49-39 eindstand.

Een terechte overwinning op een tegenstander waarvan wij niet zouden mogen verliezen. Er is echter nog veel werk aan de winkel willen wij op een volwassen manier in deze klasse meedraaien.

Scores: Sara 12, Jolanda 18, Lisette 7, Darina 10, Romany 2.
V.w. 1 uit 6 = 16,6%

 

—— Commentaar, suggesties, tekst of foto’s voor de dames 2 pagina? Mail de webmaster!